X-neda userz

2008-01-28T04:46:00.000-08:00

نگار جان من از آخرین پیام که مال این فربد خان عزیز بودش حساب کردم ! یک خاطره دور! مثل یک خواب رنگی طولانی که بعضی جاهاش به یاد آدم میادش! به اسم ندا!

2008-01-27T20:18:00.000-08:00

چند ماه دیگه میشه 10 سال

2008-01-27T04:49:00.001-08:00

یعنی توی این شش سال یک نفر دلتنگ ندا نشده! چرا من میشم پس؟

2002-10-03T15:43:00.000-07:00

سلام بر نداييون
من اومدم. فربد که يادتونه. آيديم بود Farbodvaf
ياد اون روزا تو ندا بخير
اي ندا تو کجايي تا شوم من چاکرت
به ياد نامه هاي معمولي و سفارشي.. رونوشت، جواب، زيرنوشت.. انجمنا
و تشکر از احسان که باز با معرفت بود و اينجا رو راه انداخت
دوستدار همه
فربد

2002-09-23T15:49:00.000-07:00

سلام
۲-۳ هفته اي کامپيوترم خراب بود و همين ديشب درستش کردم... آخرين روزي که کامپيوترم سالم بود يه مطلب بلند و بالا در مورد قديما و ندا نوشتم ولي يادم رفت بفرستمش... مثل اينکه واقعا همون طور که توي همون نوشته گفته بودم سر ۱۷ سالگي پير شدم!!!
امروز وقتي چند تا وبلاگ خوندم از جريان ماه پيشوني با خبر شدم و رفتم توي وبلاگش... بار اول بود که اسمشو مي شنيدم ولي رنگ صورتي وبلاگش توي دلم چنگ زد... يهويي به جاي اينکه براي اون ناراحت بشم براي خودم ناراحت شدم...گفتم نکنه من يه روزي از همين روزاي جووني بيفتم بميرم و هيچکس هم يادش نياد که من کي بودم...دقيقا بعدش يادم اومد که خيلي وقته اينجا چيزي ننوشتم!!!
خداييش اين همه وبلاگ نوشتن براي يادآوري به بقيه نيست که ما هم هستيم!؟ اصلا هر اثري که آدما از خودشون باقي مي ذارن براي يادآوري نيست؟! مثل همون کنده کاري ها روي نيمکت هاي مدرسه...پس چرا بعضي از اين وبلاگ نويس ها مرتب به خواننده ميگن که �ما برامون مهم نيست کسي اينا رو بخونه يا نه�؟ شايد اين حرفا رو مي زنند که وقتي کسي وبلاگشون رو نخوند ناراحت نشن...نمي دونم!
اومده بودم در مورد ندا بنويسم ولي همش شد آه و ناله!!!
فعلا اين رو محض اظهار وجود داشته باشيد!
ممنون
نگار

2002-08-28T09:16:00.000-07:00

آنگاه
خورشيد سرد شد
و برکت از زمين ها رفت
و سبزه ها به صحراها خشکيدند
و ماهيان به دريا ها خشکيدند
و خاک، مردگانش را
زان پس به خود نپذيرفت
خورشيد مرده بود و فردا
در ذهن کودکان
مفهوم گمشده ای داشت
خورشيد مرده بود
و هيچکس نمی دانست
و ديگر کسی به عشق نينديشيد
و ديگر کسی به فتح نينديشيد
و هيچکس
ديگر به هيچ چيز نينديشيد

این شعر اینقدر مشهوره که لازم نیست
زیرش بنویسم فروغ

2002-08-23T08:39:00.000-07:00

احسان درباره فوتبالا گفته ديدم بد نيست اين نامرو كه هشتم خرداد هفتادوهشت نوشتم رو شما هم بخونيد
ياد اون روزا بخير

با سلام به همه دوستاي خوبم
جاي همتون خالي بود ...چه فوتبالي !! چه گلايي !! چه فوتباليستايي !! صبح كه حركت كردم برم سر زمين راستش فكر نميكردم كسي بموقع بياد اما به هرحال دو تا توپ برداشتمو رفتم جلوي زمين و وقتي رسيدم ديدم كه همه رسيدن و من آخرين نفرم با اينكه بموقع رسيدم و از همين موقع بود كه دلمو به اين بازي خوش كردم .
اما بدليل عدم هماهنگي فدراسيون و برخورد بازي ما با بازيهاي بين قاره اي زمين اشغال شده بود و به همين خاطر توسط كاربر MADJID با فدراسيون تماس گرفتيم و زميني رو براي ما واقع در پارك مهر آماده كردن و ما با دوتا ماشيني كه بود به طرف زمين حركت كرديم و با اينهمه قضايا فوتبال رو سر ساعت 7 شروع كرديم .
البته اول توسط دكتر تيم جناب ناظمي درباره حساسيت برخي رباطها توجيه شديم و بانرمش مربي بدنساز تيم يه ده دقيقه اي گرم   كرديم و  بعد از اون هم احسان (ZISTA) با مدجيد گردوشكستم كردن و يارگرفتن و از خوش شانسيم با احسان افتادم و پاهام سالم موند در ضمن دكتر ناظمي هم با ما بود و HTG و دوستش با مدجيد .
ووووواي عجب بازي بود من ديگه نميگم كه همه اونايي كه داشتن توي فضاي پارك ورزش ميكردن اومدنو شروع كردن به تشويق ما، ووووواي چه گلي من به اين مدجيد زدم از فاصله 15 يا20 شايدم 30 متري ( به‌جون احسان راست ميگم ).
اونا بازي‌رو بسته بودن و ما سعي داشتيم اونو باز كنيم !! و تاكتيكهاي بسياري رو دراين راه تلف كرديم تا به نتيجه رسيديم و  ازجمله اون تاكتيكها كه خيلي موثر بود استفاده از شيوه تهاجمي  احسان بود كه به دست و پا و چشم و بيني رحم نميكرد . HTG و دوستش كه اروپايي بازي ميكرن سريع در مقابل اين تاكتيك خودشونو باختن  اما چه فايده كه گل براي احسان اينطوري تعريف شده بود كه " گل عبارتست از برخورد هرتوپ سرگردان با ميله اي افقي و عمودي دروازه كه به داخل دروازه هم نرود" و غلط نكنم يكي وارد SETUP احسان شده بود و اونو ريخته بود به هم كه صاحبنظران ورزشي احتمال آلوده بودن احسان به ويروس چرنوويل رو ميدادن (:
خلاصه اين مدجيدم كه هي بلد بود از بالاي سر ما توپو بندازه توي گلو و هي بخنده البته جواب اين كاراشو وقتي دكتر شوت ميزد و بي برو برگرد گل مي‌شد ميگرفت و اين‌وسط يكو و دوي اچ‌تي‌جي و دوستش حرف نداشت .
خب ديگه كمي خسته شده بوديم خودمون سوت نيمه رو زديمو رفتيم يه آبي به سرو ورومون بزنيم و وقتي برگشتيم ديدم به به دكتر خجالتمون دادن و براي هممون آب آناناس ريختن ،دستشون درد نكنه توي اون موقعيت حرف نداشت و بعد احسان جون هم رفت و چندتا شيرموز از پامچال گرفتو و ما بقولي دوپينگ كرديم و بعد از يه استراحت كوتاه دوباره شروع كرديم به بازي ...
كلي شوت و گلو و خطا و ...اينها بود  كه قرار شد توي گزارش بنويسم كه يادم رفته و بعضي گلاي لايي هم براي حفظ آبروي بعضيا از نوشتنش بي‌خيال مي‌شيم
خب بازي تموم شد و اومديم نشستيم و هوبي هاي HTG رو خورديمو از همه جا و همه چيز تعريف كرديم وتا ميتونستيم خالي بستيم و كلي آبروي داورا و بازيكنارو برديمو نسبت به بازي منچستر و بايرن مونيخ نظر داديم و گزارشگراي فوتبالو درجه بندي كرديم ، بعدشم رفتيم صبحونرو تموم و كمال زديمو راهي خونه شديم عجب صبحونه اي ايندفه ديگه جدي جدي جاي همتون خالي !!!(:
جاي همه دوستان خالي بود
اميدواريم در برنامه بعدي شماروهم در زمين ببينيم .
اگه مايل به شركت در بازي ها بوديد براي كاربر MADJID يه نامه بزنيد

2002-08-23T04:39:00.000-07:00

سلام خوبيد بچه ها ؟ ببخشيد من کمتر ميرسم چيز بنويسم... درک ميکنيد ديگه نه ؟! راستي من ديگه خسته شدم از اضافه کردن اسم به اين ستون بغل ! شايد همينم بردارم اصلا !‌هرکي حرف زد يعني هست ديگه ! هرکيم نبود ، بودن اسمش اون بغل فکر نکنم چيزي رو عوض بکنه !
درباره خاطرات ندا ، راستش من نميدونم چرا تا قبل ندا دوستام هيچوقت از نوع نبغا (يعني نابغه ها!) نبودن و براي همين هيچ آشنايي اي با ندا نداشتم ، تا اينکه پدرم رفت و براي ايميل ندا گرفت. من ۳-۴ ماه ميومدم تو ندا و ميرفتم ايميل چک ميکردم و مي نوشتم و نميدونستم که ميشه توش فارسيم نوشت و انجمن داره و اينا ! تا اينکه يه روز اتفاقي روش کليل کردم و وه ! تو يه چشم به هم زدن ۴ سال عمرم حروم شد ! نه شوخي ميکنم ...هيچي رفتم توش اولش گيج شدم که اين چيه ديگه ! بعد که ديدم هي هرروز پيغامهاي جديد داره و همه هي قرار ميزارن و بحث ميکنن و اينا کلي ذوق کردم و شروع کردم چندتا چيز ميز نوشتم تو انجمنهاي مختلف (بيشتر خوانده - من تا ۲-۳ ماه فکر ميکردم انجمن خنده ، خواندست و همه چي توش پست ميکردم) ولي متاسفانه نه جوابي ميگرفتم نه کسي به حرفم گوش ميکرد ! قربونش برم ملت اونقدر گيجن که حرفتو تا تو حلقشون نکني و به نفس نفس نيفتن به حرفت گوش نميدن ! منم ديدم اينطوري نميشه و منم ميخوام بازي باشم ، براي همين تصميم گرفتم با اولين نفري که از راه رسيد يه دعواي مفصل راه بندازم تا ملت خبردار بشن که شازده تشريف فرما شدن به ندا خانم ! متاسفانه يا خوشبختانه اولين نفري که اون روز بهم حيوني يکمي خودش گير داد - اول ياشار و بعد يانار (يا بلعکس الان يادم نمياد) بودن و منم نه گذاشتم و نه برداشتم و کلي قشقرق به پا کردم و خدارو چه ديدي ، از اون روز به بعد هرچي مينوشتم کلي جواب دريافت ميکردم و خلاصه کلي طرفدار پيدا کردم.
ندا نه تنها به من کمک کرد که تمام اونچيزايي که از بچگيم توي دلم ميگفتم رو جرات پيدا کنم و بلند بگم ، بهمم ياد داد که لازم نيست آدم حتما با يه جور آدم بخصوص بگرده ، و ميتونه همزمان انواع خيلي مختلفي دوست داشته باشه ، و حتي بعضي از بهترين دوستيهام از توي همون ندا شروع شد و خيلياش هنوزم ادامه داره ...
يه درس ديگم گرفتم ، اينکه گاهي آدمها دست خودشون نيست و خيلي کور ميشن ، من اون موقعها تازگيها با شعرهاي نو خيلي آشنا شده بودم و دوست داشتم هرچي شعر خوب ميخونم تو انجمن ادبيات بنويسم و گاهيم خودم شروع کردم دست و پا شکسته يه شعرهايي بگم ، ولي انگار با اونهمه چرت و پرتي که توي اون انجمن ميگذشت يه عده خوششون نميومد من شعر بنويسم و جاشونو تنگ ميکنم و چميدونم چه فکري کردن و خلاصه آخ و اوخ راه انداختن و من به مدير انجمن که خانم زهره بود پناه بردم که آخرين اميدم بود ولي متاسفانه ايشون احتمالا به دليلي کلفتي پارتي ، طرف سانسورچيهارو گرفت و من حدود ۲ سال انجمن ادبيات رو بدون اينکه به کسي بگم با يه شعر تو اين مايه ها (اصلشو رو حال ندارم برم پيدا کنم!) تحريم کردم :
به من گفتند : پايت را از گليمت درازتر نکن
گفتم : چشم! نميدونستم که گليمتان اينقدر کوتاه بود !
آهان من چندبارم توي انجمن خنده محروم شدم که جالب ترينش وقتي بود که با جناب s.kazemi دعوام شد و بعد از يه بحث طولاني ايشون که فکر کنم کم آورده بود محترمانه گفتن اگر کوتاه نياي و باز عمومي جوابمو بدي ، به مدير انجمن خنده (که اسمش يادم نمياد) ميگم که محرومت کنه و منم که ميشناسيد کوتاه اومدن تو خونم نيست، نيومدم و سريعا هم محروم شدم !
راستي من وقتي که ميومدم کانادا يکي از اولين چيزهايي که گذاشتم توي چمدونم ۸ تا ديسکت حاوي ۲ نسخه مختلف (محض محکم کاري) از Hmail ندام که اونقدر بزرگ بود مجبور شدم Zip شدشو ۴ تيکه کنم و رو چهار تا ديسکت بزارم ، بود!
راستي ياد فوتبالهايي هم که مينداختيم با بچه هاي ندا بخير ، يسري با همين آقا مجيد و بزرگترها بود يه سريم با آرمين و بچه هاي همسن و سالمون ... آي من چقدر گل ميزدم اون روزاها ! تقريبا هر روز من آقاي گل بودم!!
درباره پارتي هام که نگيد ، آخره پارتي بودن... فکر کنم تنها پارتي ايراني اون روزا بود که ميشد توش يه گروه جوون رو پيدا کرد که هرکاري دلشون ميخواست ميکردن و به لطف حضور ۱۰۰-۲۰۰ تا آدم بزرگ لازم نبود براي اولين بار اصلا نگران باشن که آي الان ميان ميگيرنمون! راستي اون سخنراني خسته کننده يادتونه يکي اومد تو يکي از پارتي ها داشت ميگفت ؟! من که از بس با بقيه شرهاي شبکه مشغول شلوغ کردن بوديم ، اصلا نفهميدم کي اومد کي رفت چي گفت ! فقط فهميدم انگاري يارو ناراحت شد ! :)

2002-08-22T22:54:00.000-07:00

من نخستين سال ندارايانه اون زماني كه ساختمونش هنوز نيمه كاره بود عضو ندا بودم و مدير انجمن ايران ما،
چند ساله بودم؟ دوم دبيرستان فكر كنم يا شايد هم اول. تازه موجودي به نام بي بي اس پاي به عرصه گذاشته بود و به جز ندا فقط چند تا شبكه ديگه وجود داشت مثل شبكه ديتا و چند ماه بعد ماورا هم به اين جمع اضافه شد

يك سال عضو ندا بودم و بعد به خاطر كنكور كنار كشيدم - من هميشه به خاطر درس دوستام رو كنار ميذارم ! -
گذشت و گذشت و گذشت تا رسيدم سال دوم دانشگاه كه دوباره عضو ندا شدم.

گويا آمدن من بعد از طوفاني بود كه در ندا به وقوع پيوسته بود و سيستم مديريتي انجمن عوض شده بود و بعضي از بزرگان خاموشي برگزيده بودند آنهم از نوع خاموشي فعال

خلاصه من وارد ندا شدم و ....

بقيه ش هم شنيدن داره ؟

2002-08-22T12:54:00.000-07:00

باز هم سلام به دوستاي خوبم
اول به فيلسوف پير بگم كه تا كامسارا نيومده بيشتر بنويسه و در ضمن نيازيشو بيشتر كنه و دوم هم پيشنهاد داشتم براي بقيه دوستان كه همه ساكت يه گوشه نشستن : بيايد هركدوم يه خاطره از دوران عضويت در ندا تعريف كنيم ، حالا هر خاطره‌اي كه داريم ، اينجوري هم حال و هواي اين وبلاگ عوض ميشه هم بقيه دوستامون تشويق ميشن كه بنويسن ، خب نظرتون چيه ؟
احسان خان شروع كن ، آهاي آرمين خان شما خاطره نداري ؟ شيدا ، نگار كجاييد ؟ ببينم اولين همايش ندارو يادتونه ؟ پس بنويسيد ديگه ...منكه پر از خاطره ام ...حتما يه تعداديشو همراه با عكس مينويسم ، اما منتظر خاطرات قشنگ شما هم هستم ...
ارادتمند شما ، مجيد

2002-08-22T10:13:00.002-07:00

سلام

هيچ آمدنی بدون رفتن نيست،
ما هم نيامده بوديم که بمانيم،
بلکه فقط خواستيم رونقی به اين وبلاگ دلمرده ببخشيم که بخشيديم،
پس بايد رفت،
و ناگزير بايد خدا حافظی کرد

با احترام
فيلسوف پير

2002-08-22T10:13:00.001-07:00

ياران سلام

ما هم دولت مستعجل بوديم و ناگزير بايد به ندای چاووش لبيک می گفتيم و بار سفر می بستيم....

منم اميدوارم وقتی کامسارا برگشت از روی نوشته های ما روزی چند بار بنويسه تا دستش عادت کنه که بتونه بعد از اين مثل ما بنويسه......

بهر حال اگر بار گران بوديم رفتيم....

از سنگ ناله خيزد روز وداع ياران.....

با احترام
نيازی

2002-08-22T10:13:00.000-07:00

اصلا مث اينکه ما بيخودی فک می کرديم يارو تو همون حالت دپرسيون بميره و ديگه بلند نشه، يا لااقل مشاعرشو از دست بده،

بخشکی شانس

فقط اميدوارم اگه برگشت ديگه به پر و پای ما نپيچه

پس ما هم بای بای

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-22T10:12:00.000-07:00

منکه گفته بودم سکوت نکنيد و هر کی هر چی می خواد بنويسه
بازم خدارو شکر کنيد که اين چند روزه وبلاگو يه آب و جاروئی کرديم و يه صفائی بهش داديم

منم بايد خداحافظی کنم

کاش توی اين مدت ياد گرفته باشه که هی حرفشو نپيچونه و ساده بنويسه که به دل آدم بشينه

نه باقيش نه بقاش مرده شور!

با احترام
سلماسی

2002-08-22T10:11:00.000-07:00

سلام سلام

خبر خبر
با نهايت تاثر و تاسف بايد باطلاع برسانم که ديگه دوران بچاپ بچاپ و بريز بپاش تموم شد،

کامسارا اعلام کرده که از فردا خودش خواهد نوشت و عذر ما ها رو خواسته

ايکاش بعد از اين که می نويسه يه چيزائی بنويسه که هم لينکش زياد باشه هم اظهار نظر توش زياد باشه ، زير ۴۰ تا قبول نيست،

پس خداحافظ

با احترام
سرباز رايان

2002-08-22T04:33:00.000-07:00

قابل توجه عزيز وبلاگداران معظم

مسابقه ای که قو لش را داده بوديم برگزار شد و ممنونيم از شما که در اين مسابقه شرکت نموديد، صندوق ما داشت منفجر می شد از بس که نامه داشتيم حدود 300 گيگا بايت نامه و مقاله دريافت کرديم، هیات داوری با دقت و موشکافی بسيار کليه مقالات واصله را مورد مطالعه و مداقه قرار داد و نتايج زير حاصل کنکاشهای آنان است:

جايزه اول به مفهوم مطلق تعلق گرفت به آقای نيازی بخاطر سرودن شعر در وصف ندا ، از ايشان خواهشمنديم هرچه سريعتر خود را به کازابلانکا برسانند و بيش از اين اينگريد را معطل ننمايند، شايان ذکر است که کليه مقدمات حلال سازی از قبل تدارک ديده شده است!

جايزه دوم به مفهوم نسبی تعلق گرفت به خانم سلماسی بخاطر افشاگری بدون معطلی و رو نمودن دست ژينوس خانم ، از نامبرده هم تقاضا منديم هر چه سريعتر خود را به عرشه تايتانيک برسانند، ناگفته نماند که برنده دوم چون از طبقه نسوان می باشند و جايزه ايشان ظاهرا از حيز انتفاع! ساقط است از لئوناردو خواهش کرديم که جايگزين کيت شوند و ايشان هم با آغوش باز پذيرفتند

جايزه سوم بدون مفهوم تعلق گرفت به آقای سرجوخه جبار بخاطر حفظ و اشاعه بدون رودربايستی فرهنگ ماچ در خيابان و دانشگاه، اما چون طبق اطلاعات واصله وينونا بعد از آن دادگاه کذائی از حال و روز خوبی برخوردار نيست، ايشان می توانند کما فی السابق در خواب جايزه خود را دريافت دارند

و اما در اين مدت از تنها کسی که مقاله ای دريافت نکرديم کامسارا بود که ايشان هم به اشد مجازات که قولش را داده بوديم محکوم شد، نامبرده دستگير شده و تحت الحفظ برای تنبيه به فرانسه اعزام گرديد، احمد کريمی هم که گويا اندکی "حول حالشان الی احسن الحال" شده اند و خيلی له له می زنند از يکهفته قبل در پرلاشز چادر زده است،

تا مسابقه بعدی همگی را به خدای بزرگ می سپاريم

مسوول برگزاری مسابقات بلاگر دات کام
دکتر کشيکيان

2002-08-21T08:36:00.000-07:00

سلام
دوستان باور کنيد اصلا دست خودم نيست، بالاخره هر آدم خصوصياتی دارد ديگر، مگر نه؟

خوب منهم کم و بيش کم حوصله ام -بقول علی براتی اعصاب ندارم- يعنی در واقع ديگران اينطور می گويند و بس که تکرار کرده اند خودم هم کم کم باورم شده که همانگونه ام که آنها می گويند، اگر چه خوب که فکر می کنم می بينم انصافا چندان هم نادرست نمی گويند زيرا اگر آدم با حوصله ای بودم می توانستم سالها بنشينم و مطالبی را که در همين وبلاگها نوشته می شود بخوانم و همچنان منتظر بمانم که شايد گشايشی حاصل شود و بعضی ها دست از پرت و پلا نويسی بکشند، اما -گفتم که- کم حوصله ام،

بخاطر همين کم حوصلگی است که تصميم گرفته ام که اين بار معضل مزمن پرت و پلانويسی را شخصا به طور بنيادی و قاطعانه و به شيوهء يکبار برای هميشه حل و خودم را خلاص کنم،

با همين عزم جزم، امروز و اينجا در حضور شما، قصد دارم بدون حاشيه روی های معمول اتمام حجت کنم -خوب توجه کنيد دارم اتمام حجت می کنم- دوباره تکرار می کنم، خواهش می کنم خوب دقت کنيد، اگر تا يک هفتهء ديگر - فقط تا يک هفته ديگر- دست از پرت و پلا نويسی نکشيد...... خوب پس ديگر کی می خواهيد دست بکشيد؟!

با احترام
فيلسوف پير

2002-08-20T12:06:00.000-07:00

سلام
من مدتي وقت نميكردم به اينجا سربزنم ، راستش فكر ميكردم خبري هم نيست اما حالا ميبينم كه چقدر نامه اينجا نوشته شده

قضيه چيه؟

2002-08-20T08:39:00.000-07:00

روزی در خيابان به دنبال کاری ضروری داشتم پياده می رفتم، ناگهان شخصی به طرفم آمد و گفت چرا داری منو تعقيب می کنی؟! گفتم من دارم به راه خودم می روم، اتفاقی پشت سرت قرار گرفته ام، مگر چه کرده ای که فکر می کنی دارم تعقيبت می کنم؟

وبلاگ نويسی مثل پياده رفتن به دنبال کاری ضروری است و خيلی ها چپ چپ به آدم نگاه می کنند که چرا تعقيبم می کنی!
در حاليکه خارجکی ها قربونشون برم اصلا اينجوری نيستند و همش تا منو می بينن ميگن Follow me Follow me
اما چون ايرانی ها خيلی حسود و فضول و شکاکند و همش فکر می کنند دارم آنهارا تعقيب می کنم، اين بود که تصميم گرفتم ديگر در پياده رو های خودمان قدم نزنم، قهر کردم و رفتم کانادا،
در حال حاضر دارم در پياده رو های ونکوور به دنبال کارهای ضروری قدم می زنم و از هر کسی خوشم مياد ماچش می کنم هيشکی هم نميگه بالای چشمت ابروست، من که دوست ندارم برای خودم دشمن بتراشم، فعلا اينجا اينجوری پياده روی می کنم تا ببينم چه می شود

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-20T07:37:00.000-07:00

شرکت بلاگر دات کام در نظر دارد جهت ارتقاء کمی و کيفی تحولات عاطفی انسانی غيرپوزيتيويستی و غير سياسی خود، همچنين جهت بالا بردن سطح فرهنگی هنری و نقش "بوسه" در روند خلاقيت فردی، اقدام به برگزاری نيم سری مسابقه وبلاگنويسی کند،

از کليه وبلاگنويسان و غيره دعوت می نمايد حول محورموضوعات "لب و بوسه" مطلب بنويسند و جايزه های زير را دريافت نمايند:

جايزه اول به مفهوم مطلق :بوسيدن اينگريد برگمن در کازابلانکا
جايزه دوم به مفهوم نسبی: بوسيدن کيت ونسلت روی عرشه تايتانيک
جايزه سوم بدون مفهوم: بوسيدن وينونا رايدر در صحنه دادگاه

ضمنا کسانی هم که در اينمورد مطلب ننويسند محاکمه خواهند شد و مجازات آنها هم بوسيدن احمد کريمی خواهد بود در پرلاشز !

با احترام
سلماسی

2002-08-19T12:20:00.000-07:00

آخه انتقاد کردن هم شد کار؟ چرا همديگرو نقد می کنی؟ چرا چشم ديدن همديگرو نداری؟ چرا پشت سر همديگه حرف می زنی؟
از صبح کله سحر تا بوق سگ هی ميانه به هم می زنی، هی خدشه وارد می کنی هی عيب هی ايراد، مگه کار و زندگی نداری؟ آخه اينم شد کار؟ که چه؟ می افتی می ميری ها!
به تو چه فيضول؟ روز قيامت نامهء عمل همه روشن خواهد شد!

بيائيد صورت همديگر را ماچ کنيد، هرچه کژی و بدی در هر که هست خوب ببينيد، آخه مگه اصلا بدی و کجی هم وجود دارد؟ بيائيد از امروز با يکديگر مهربان باشيد و هی همديگر را ماچ کنيد، پسرا هم می توانند همديگر را آرتيستی ماچ کنند، بترکد چشم حسود،

من ضمانت می کنم که دنيا پر از شمع و گل و پروانه خواهد شد

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-19T12:19:00.000-07:00

سلام

به علت شکايتهای متعدد نويسندگان مبنی بر دزديدن سوژه، ضرورت افتاد تا ارگانی تازه تاسيس شود بنام "وبلاگداری و سوژه بانی کل کشور"

از اين پس بر سر هر وبلاگ خلق شده، يک مامور با چشمان وق زده گمارده می شود،
اميد است از امشب نويسندگان با چشمان پاک به آثار يکديگر بنگرند و فريزر و يخچالهايشان از دسترنج خودشان پر باشد که از قديم گفته اند:
"بابا رو تو برم!"

با احترام
فيلسوف پير

2002-08-19T10:56:00.000-07:00

راستش از خانم سلماسی انتظار نداشتم توی روز روشن اينجوری زيرآب ژينوس رو بزنه!
طفلک بنده خدا که کاری به کارت نداره، جاتو تنگ کرده؟چی کار به کار خالقش داری؟
حميت فمينيستی ات کجا رفته آبجی؟

اما چون امکان داره ژينوس جان دلخور شده باشه،منم واسه اينکه از دلش در بيارم قطعه شعر زير رو تقديم ايشون می کنم، اين کمترين هديه من به ايشان است، من چون ذاتا شاعرم،مث آب خوردن شعر ميگم نه مث اينائی که هی زور میزنن که شعربگن اما نمی تونن و هی دچار سکته مليح می شن!

ای گربه ملوس نميدانم
به تمنای کدامين پديدهء نوين
چشمم به بلندای قامتت افتاد
تو از کدامين قبيله ای؟
و اين کوردلان در آستان نادانی موش وار خود
چه بی هوده
پيشته پيشته ات کردند

ای گربه نامت ستوده باد
راستای بلند چنگهايت
از کدامين تبارند؟
تو که چنين در ژرفنای زندگی
آويزان مانده ای
با من از عشق بگو

با احترام
نيازی

2002-08-19T10:22:00.000-07:00

احسان جون اولش قرار بود فقط از کاربران ندا عضو بپذيری، ولی مثل اينکه اين ژينوس خانوم پارتيش کلفته،
حالا ايشون چه ارتباطی با کاربران ندا دارد خودش می داند و خالقش!
شايدهم شعر نيازی رو خونده، فکر کرده ما همه مون طرفداران ندا خانوم هستيم که درخواست عضويت داده،
اگه اينجوريه، خود احمد کريمی رو هم عضوش کن که هم مرد تره(اسمش اينو ميگه) هم نداباز تره( وبلاگش اينو ميگه) هم خلاق تره!( اين خلاقيتش منو کشته!)

با احترام
سلماسی

2002-08-18T09:59:00.000-07:00

از آنجا که علم هميشه برای رهائی بشريت از چنگال خيلی چيزا به کمکش آمده، اين بار نيز دنيای وبلاگ نويسها با پديده ای بسيار جذاب و گيرا روبرو شده، پديده صفحه اظهار نظر!

اخيرا تعدادی از وبلاگ نويسها که سواد خواندن و نوشتن هم دارند، هر روز صبح پس از خوردن شير و بيسکويت صندليشان را می گذارند جلوی کامپيوتر و هی برای خودشان با اسمهای مختلف اظهار نظر می کنن و هی با خودشان جر و بحث می کنن! گزارشات موثق حاکيست که بعضی ها حتی چنان با خودشان درگير شده اند که کارشان به بيمارستان کشيده است! البته ناگفته نماند که بعضی ها عاشق خودشان شده اند و هی قربون صدقه هم می روند!

حتما حدس زديد منظورم کيست؟
نخير حدستان درست نيست!
در ضمن از من نخواهيد نمونه معرفی کنم چون فهرستش خيلی طولانی است،

با احترام
سلماسی

2002-08-18T09:58:00.000-07:00

سلام

برخی از آدميان _ در اين مورد بخصوص منظورم وبلاگ نويسان است _ با هر دو چشم خويش به جهان و کار جهان می نگرند، بعضی چشم راست را می بندند و با چشم چپ همه چيز و همه کس و همه جا را نگاه می کنند، و گاهی بالعکس،

در تعدادی از کشور های دنيای امروز ممنوعيتهائی وجود دارد، سياستگزاران گاهی استفاده از چشم راست را ممنوع اعلام می دارند و گاهی چشم چپ را،

به همين سبب برخی آدميان، با چشم راست نگاه می کنند اما هر از گاهی با چشم چپ چشمک می زنند!

ديده شده است که گروهی از بس با هر دو چشم، چپ چپ به پيرامون خويش نگريسته اند، پس از مدت زمانی چشمانشان لوچ شده است يا به تعبير علما چپول شده اند!
اما اونهائی که با هر دو چشم خود راست راست نگاه کرده اند، تاکنون برايشان اتفاقی نيفتاده است!

بعضی ها هم چون تکليفشان هنوز روشن نيست با چشمان باباقوری همينجوری در هر زمان فقط مستقيم و به جلو زل زده اند که بهشون وصله چپ و راست نچسبد!

با احترام
فيلسوف پير

2002-08-17T12:06:00.000-07:00

ديری رينگ..ديری رينگ..ديلينگ ديلينگ

حتما متوجه شدين که اين صدای زنگ ساعتمه که تازه خريدمش، توپه توپه، آدم کف می کنه نيگاش کنه،سيستمش ام پی تريه، هشتاد زمان مختلف رو هم می تونه اعلام کنه، از بيدار شدن و خوابيدن گرفته تا تف انداختن و کف کردن،

يه ميکروفون داره اينقده، دوتا هم اسپيکر داره روی هم رفته اينقده روی هم نرفته هم اينقده _ شما فقط به انگشتام نيگا کنين _ پورت يو اس بی هم داره به نوت بوکمم وصل می شه،

جديدترين ترانه های روز رو از اينترنت داونلود می کنم و توش سيو می کنم بعدا که ميرم اسکی گوش ميکنم، ديشب ترانه وودن هارت الويس پريسلی رو گرفتم نميدونيد چقدر خداست!

آخ کی ميشه برف بياد برم ديزين پز ساعتمو به همه بدم،

شبا وقتی زنگ می زنه با صدای ريز ژاپنی ميگه:"پاشو.... پاشو....همه خوابن...همه خوابن..."

روزا هم يه ربع به يه ربع زنگ ميزنه ميگه:"چا چا...چا چا...چائی ییییییی" يعنی اينکه وقت چائی منه، آخه من عادت دارم هر يه ربع ساعت يه فنجان چای احمد بخورم، البته اين قسمتش به احمد کريمی ارتباطی نداره

اگه می خواين از اين ساعتا بخرين اينم لينکش .....

با احترام
نيازی

هرگونه استفاده _ چه بشکل نقل مستقيم يا غير مستقيم _ از اين نوشته اکيدا ممنوع است، متخلفان به نفرين ابدی دچار خواهند شد

2002-08-17T07:52:00.000-07:00

_ سياهی تو کيستی؟

_ من کسی نيستم! اومدم وبلاگ بخونم!

_ پس چرا شبا ميای، روزا کدوم گوری هستی؟

_ آخه روزا نگهبون گذاشتن و منو راه نميدن، اما شبا کسی نيست جلوی منو بگيره و منو بگرده!

_ تا اونوقت شب بيدار می مونی جغد دانشمند؟

_ نه، يه ساعت شماطه دار گويا خريدم با اون پا می شم، اسپانسرشو ميگم نيازی بنويسه

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-17T07:51:00.000-07:00

آفرين سرجوخه جبار خوب افشاگری کردی خوب،
بعضی ها دست به کارائی می زنند که آدم از اونا انتظار نداره، واقعا ديگه از بعضی ها بعيد بود، نمی دانم که اين بيماری کمبود سوژه چيه که آدم رو اينطور مجبور به ربودن سوژه های ديگران اونهم توی شبای تاريک می کنه،

مگه غمباد می گيری اگه يه روز ننويسی؟ اگه سوژه نداری، زيپو بکش خلاص، چه معنی داره از دستشوئی رفتن و دوش گرفتنت و دلپيچه ات هم مطلب می نويسی؟

با اجازه بزرگترا و بقول خود شما:

لاف از سخن چو در توان زد**** آن خشت بود که پر توان زد

با احترام
سلماسی

2002-08-17T07:50:00.000-07:00

سلام سلام

هنوزم سر دردم خوب نشده، ميدونم همه تون نگرانيد که ديگه نتونم بنويسم، تو صندوقم ديروز شونصد تا نامه اومده بود، نامه های دلگرم کننده شما باعث شد که بازم بنويسم وگرنه با همون سر درد کذائی می مردم،

توبه کردم که ديگه از اون نجسی های تقلبی نخورم، تو اين مملکت انگار جون مردم ارزش نداره،

آرمين يه قرص داد خوردم به اين کلفتی، روش نوشته بود کاشه کالمين،

خدا پدرشو بيامرزه، سردردم خوب شده اما گلو درد گرفتم، فک کنم تا چند روز ديگه نتونم بلبل زبونی کنم، اينم لينکش .....

اينم لينک مطلب.....

تا حالا چهل نفر نظر دادن، شمام بدين

با احترام
سرباز رايان

2002-08-17T07:21:00.000-07:00

سرجوخه جبار هستم پليس وبلاگشهر گزارش می دهم:

جديدا افرادی در محيط وبلاگستان مشاهده شده اند که بسيار خطرناک می باشند،

اينگونه افراد براي يافتن موضوعي براي گفتن و خودنمايي ، بيست و چهار ساعت به وبلاگهاي ديگران سر زده و مطالب ايشان را در صورت پسنديدن دزديده و در صورت نپسنديدن به تمسخر ميگيرند... جالب اينجاست که اينگونه دزدها و گداهاي وبلاگي معمولا در لباس جغد دانشمند و فيلسوف پير ، شبها که کسي بيدار نيست ، در جنگل وبلاگستان بدنبال شکار به پرواز در مي آيند !
7/8/2002

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-17T01:10:00.000-07:00

از کجا آغاز کنم؟ بيان قصه ای را که گويای عظمت و شکوه يک عشق باشد؟
قصه عشقی شیرین که از دریا کهنسال تر است.حقیقتی ساده از عشقی که او برایم به ارمغان می آورد.از کجا آغاز کنم؟و او همانند بارانی تابستانی که زمین را به سظحی درخشان مبدل می سازد به دنیای من راه پیدا کرد.راستی این عشق تا چه هنگام دوام خواهد یافت؟ ایا عمر عشق را با مبنای روز و ساعت می توان سنجید؟ اکنون جوابی ندارم ولی همین قدر قادرم بگویم که به او نیازمندم او قلب مرا لبریز می کند

چون رود جاري باشيد

ژينوس

2002-08-17T01:09:00.000-07:00

او خواهد آمد . چشمهايش نويد آمدن و لبخندش پيام رسيدن دارد و او خواهد آمد

و عشق را که لبريز از آن است از کوله بارش بيرون می آورد و به عنوان سوغاتی از ماوائ دنيا به من خواهد داد

و او خواهد آمد و باز هم با هم خواهيم بود و بار ديگر سرود با هم بودن را سر می دهيم و او
خواهد آمد چون خوب ميداند اگر نيايد من خواهم رفت.......

پس او خواهد آمد...................

جاري باشيد

ژينوس

2002-08-17T01:01:00.000-07:00

ديشب رويايی داشتم;

خواب ديدم بر روی شنها راه می روم

همراه با خود خداوند

و بر روی پرده شب

تمام روز های زندگی ام را مانند فيلمی می ديدم

همانطور که به گذشته ام نگاه می کردم

روز به روز از زندگی را

دو رده پا بر روی پرده ظاهر شد

يکی مال من و يکی از آن خداوند

راه ادامه يافت تا تمام روزهای تخصيص يافته خاتمه يافت

آنگاه ایستادم و به عقب نگاه کردم

در بعضی جاها فقط یک رده پا وجود داشت.........

اتفاقا آن محلها مطابق با سخت ترین روز های زندگی ام بود

روزهایی با بزرگترین رنجها دردها ترسها و .............

آنگاه از او پرسیدم

خداوندا تو به من گفتی در تمام ایام زندگی ام با من خواهی بود

و من پذیرفتم با تو زندگی کنم

به من بگو چرا در آن لحظات درد آور مرا تنها گذاشتی؟

خداوند جواب داد

فرزندم تو را دوست دارم و به تو گفتم در تمام سفر با تو خواهم بود

من هرگز تو را تنها نخواهم گذاشت

نه حتی برای لحظه ای

و من چنین نکردم

هنگامی که در آن روز ها یک رده پا بر روی شن دیدی

من بودم که تو را به دوش کشیده بودم....................

جاري باشيد

ژينوس

2002-08-16T01:59:00.001-07:00

_ چه خيال کردی فک ميکنی از سبيلت می ترسم؟

_ والله من که سبيل ندارم!

_ اونوقتا که من بچه بودم و از تو حساب می بردم تو سبيل داشتی!

_ اونوقتاشم نداشتم!

_ رو حرف من حرف نزن، ديگه دوران تو تموم شده ماموت کبير! زير کتابات فسيل شدی !

_ والله ما همون موقعشم دورانی نداشتيم، چون خودت فکر ميکردی کوچيکی بقيه رو بزرگ می ديدی و حالا چون فکر ميکنی يک کمی بزرگ شدی، بقيه رو کوچيک می بينی

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-16T01:59:00.000-07:00

سلام

رشد فيزيولوژيک انسان _ در طول و عرض تاريخ _از ميليونها سال پيش تا کنون موجب اصلاحات فراوان شده است،

از ميان رفتن بخشی از روده که به آپانديسيت مشهور است و همچنين به کار نيامدن چهار دندان موسوم به عقل، نشان دهنده اين رشد است،

اين رشد تا بدانجا پيش خواهد رفت که خود مقولهء اضافی عقل نيز، اندک اندک ناپديد خواهد شد،

با احترام
فيلسوف پير

2002-08-16T01:17:00.000-07:00

وقتی نامه خانم سلماسی رو خوندم شدیدا تحت تاثير قرار گرفتم و واقعا حق را به ايشان دادم، منم چون غيراز گزارش نويسی گاهی وقتا شعر هم ميگم، مثنوی زير را تقديم می کنم به ندا و تمامی دوستداران واقعيش

ای ندا ای معنی و مفهوم زن= ای ندا ای آتش شبهای من
ای ندا ای فصل ممتد اميد= ای که تنديس سپيداری و بيد
غصه ات تاب از دل مردان گرفت=طاقت از برنا و هم پيران گرفت

هر زن از درد تو بر سر می زند= نقش رويت بر سر در می زند
نام تو ورد زبانها گشته است= از غمت بس ديده دريا گشته است
درد تو آتش به جانها می زند= تيشه بر اصل جوانها می زند

تو يکی بازيگر هستی ای ندا= گاه خندان گاه مستی ای ندا
کاسه ای در زير نصف کاسه ای= خارج از وبلاگ،يک رقاصه ای
با تمام درد ها بيگانه ای= چون که اهل شادی و ميخانه ای

من ريا را می شناسم ای ندا= من شما را می شناسم ای ندا
رقص هر آهنگ وسازی را مکن= با مجيد اين حقه بازی را مکن
ايکه نقشت روی وبلاگ منست=اسم و ذکرت نان وهم آب منست

بعد ازاين نی را ندا خواهم نمود= توی خوابم هم ندا خواهم نمود
ای کريمی، مرد صادق با توام= با توام ای مرد عاشق با توام
دست برداراین ندا مال منست= نيچه بهر تو ندا مال منست

با احترام
نيازی

هرگونه استفاده _ چه بشکل نقل مستقيم يا غير مستقيم _ از اين نوشته اکيدا ممنوع است، متخلفان به نفرين ابدی دچار خواهند شد.

2002-08-16T00:08:00.000-07:00

هر کسی می گويد وبلاگ " خاطرات يک زن منسجم" مبتذل است، غرض و مرض دارد، آخه نمی دونم اين طفلی ندا به شما چه کرده که اينطور براش قمه چپ بسته ايد؟ خودش کم بدبختی و درگيری داره بايد زخم زبونا و متلکهای شما رو هم تحمل کنه؟ بنده خدا زخم و زيلی شده !

کمی از احمد کرِيمی ياد بگيريد ببينيد چه برخورد بشر دوستانه ای با اين طفلکی مادر مرده دارد !

با احترام
سلماسی

2002-08-15T23:37:00.000-07:00

او يک نگاه داشت به صد چشم مينهاد
او يک ترانه داشت به صد گوش مي سرود
من صد ترانه خواندم و نشنود هيچ کس
من صد نگاه داشتم و ديده اي نبود

نصرت رحماني

جاري باشيد

2002-08-15T23:23:00.000-07:00

سلام دوستان

من خيلي خوشحالم که بهم اجازه دادن اينجا مطلب بنويسم .احسان از دعوتت واقعا ممنون
اميدوارم اينجا از دوستان مطالب زيادي ياد بگيرم .

از واقعه اي تو را خبر خواهم کرد

وان را به دو حرف مختصر خواهم کرد

با عشق تو در خاک نهان خواهم شد

با مهر تو سر ز خاک بر خواهم کرد

ابو سعيد ابوالخير(۴و۵)

جاري باشيد

ژينوس

2002-08-15T08:39:00.000-07:00

ديشب کانال 45 فوتبال پخش می کرد _ چون شما اين کانال رو ندارين من مجبورم براتون گزارششو بنويسم _ زاراگوزا بازی داشت با يه تيم ديگه که تا آخرش نفهميدم اسمش چی بود _ آخه من موقع نگاه کردن همزمان گزارش هم می نوشتم _

نمی دونيد چه بازی ای بود، بازيکنا همه شون خوش ترکيب خوش ساخت خوش فکر و اسطقس دار، مثل خودم _ آخه من چند وقته با اين علی براتی ميريم بدنسازی، کار که خبری نباشه همينه ديگه _ بازوم شده اين هوا

کف کردم از بازی ليزارازو، تايد هم اينجوری کف نمی کنه،با توپ چيکار می کرد پدر سوخته، زوبی زاراتا رو نمی دونيد چه می کرد، انگار بجای فوتبال داشت با توپ شعر می گفت ذليل مرده،
از زی زی هم چيزی نگم بهتره ، چون قبل از من کسان ديگری کشفش کردن، حقيقتش نفهميدم بازی چند چند تموم شد _ آخه من همزمان گزارش هم می نوشتم _ شما اگه از نتيجه بازی مطلع شدين برام بنويسيد که اين گزارش ناقص نمونه،

راستی من آندره آغاسی رو هم خيلی دوست دارم، هم اسمش يه کمی کوچه بازاريه به دل آدم می شينه، هم کله اش مثل زی زیه، اينم لينکش ...
قول ميدم بازم براتون گزارش ورزشی بنويسم، همش که نبايد شعر گفت،

با احترام
نيازی

هرگونه استفاده _ چه بشکل نقل مستقيم يا غير مستقيم _ از اين نوشته اکيدا ممنوع است، متخلفان به نفرين ابدی دچار خواهند شد.

2002-08-15T02:32:00.000-07:00

سلام سلام

امروز صبح ساعت 12 که از خواب پاشدم از سردرد داشتم می مردم، حتما مال اون زهر ماريه که ديشب تو جشن تولد پارميس خوردم، جاتون واقعا خالی بود،

افسانه بود، سميرا هم بود، گلناز هم بود،الميرا هم اومده بود سامانتا رو هم آورده بود_ دوستشو ميگم_ ميترا هم بود، هليا هم اومده بود جولی رو هم آورده بود _ سگشو ميگم_ آی عشق آی عشق آی عشق،
زلفاشو شرابی کرده بود ناخناشو طلائی، يه گردنبند آبی هم گردنش بود يه روبان بنفش هم دور کمرش _ جولی رو ميگم_
لپش رو کشيدم و گفتم_ جولی رو ميگم_ چه خوشگل شدی امشب چقدر ماه شدی امشب ديری دارام، اما اون چيزی نگفت،

با خنده بهش گفتم _ هليا رو ميگم_ حيوونکی رو چرا اينقد جواتش کردی؟
گفت: جوات نيست ، منيجه ست!

خلاصه، سريع بساط چيده شد، اولی رو که رفتيم بالا، ديگه تا صبح هيچی نفهميديم، بايد از جولی خواهش کنم گزارش جشن تولد رو بنويسه! اينم لينکش.........
اينم لينک مطلب..........
تا حالا چهل نفر نظر دادن، شمام بدين

با احترام
سرباز رايان

2002-08-15T02:30:00.000-07:00

ـــ چرا هی ميری هی وا ميسی منو نيگا نيگا می کنی؟ مث اينکه خوار مادر نداری!
ـــ مگه نيگا کردن قدغنه؟ تازه چه ربطی به خوارمادر داره؟
ـــ اصلا معلوم هس تو چرا به کجا ميری؟ يا کجا چرا ميری؟ تو که همش به من حرث ميدی!
ـــ مرده شور اون ترکيبت رو ببره!
ـــ مگه ترکيبم چشه نق نقو؟
ـــ چيزی نيس فقط يک کمی خرده شيشه داره

با احترام
سرجوخه جبار

2002-08-14T15:45:00.000-07:00

سلام سلام

من چون عجله دارم فقط وصل شدم بگم حالم خوبه!
امشب يه جای توپ دعوتم،

حتما گزارشش رو فردا براتون می نويسم،
من حتما بر ميگردم اينم لينکش.......
اينم لينک مطلب...
تا حالا چهل نفر نظر دادن شمام بدين،

با احترام
سرباز رايان

2002-08-14T15:32:00.000-07:00

چرا هيشکی هيچی نمی نويسه، شمام بنويسين ديگه،

مردم از بس کلمات قلنبه سلنبه کامسارا رو خوندم، هيشکی نيست بهش بگه آخه مرد حسابی، سکوت هم چيز خوبيه ها!

خدا پدر احسان رو بيامرزه که اينجا رو وا کرد، و گرنه بعضی ها از بی جائی، شقاقلوس می گرفتن به خدا،

آخيييييش... حالا تا برگرده هر کی هرچی دلش می خواد بنويسه،

نه باقيش نه بقاش
با احترام
سلماسی

2002-08-14T15:17:00.000-07:00

سلام

بدون مقدمه و پيشاپيش بايد به شما تبريک عرض کنم، چون به علت مشکلات روحی عديده ای که برايم پيش آمده و دچار دپرسيون حاد گشته ام و احتياج به خانه تکانی روحی دارم، چند مدتی در خدمتتان نخواهم بود،
يک سری کتاب تن تن خريده ام و تصميم دارم آنها را در اين مدت بخوانم،

البته زياد هم خوشحال نباشيد چون در اين مدتی که من نيستم اسم رمز و کلمه عبور خودم را به تعدادی از دوستانم داده ام که آنها مطالبشان را برايتان خواهند نوشت که البته مطالب آنها با نام هر يک مشخص خواهد شد، اميدوارم مثل وبلاگ های ديگران پربار و مفيد بنويسند،

البته اگر بشود که بشود، فبها
ولی چون معمولا نمی شود که بشود، بر خواهم گشت.

باقی بقايتان

2002-08-14T00:45:00.000-07:00

سلام به همگی!
من مونا هستم... یعنی اونوقتا Soha بودم! راستش یه مدت بود که دلم خیلی برای جمع ندایی و حال و هوای اونروزا تنگ شده بود.. برای همین وقتی این وبلاگ رو دیدم حسابی خوشحال شدم! :)

مونا

2002-08-13T08:03:00.000-07:00

سلام

بنيانگذار مکتب شکاکان شخصی بود بنام "پيرهون"

او معتقد بود که راه رسيدن به آرامش اين است که بايد تصديق نکرد،بايد نه چيزی را به يقين اثبات کرد نه نفی،

او با اين سخن ادعا ميکرد که رسيدن به هيج دانشی ممکن نيست،

احتمالا پيرهون در شرايطی می زيست که سخن گفتن و اظهار نظرکردن کار آسانی نبود، مثل همه دوران های اختناق و تفتيش عقايد که حرف زدن و اظهار نظرکردن گرفتاری به بار می آورد، در اين شرايط اگر چيزی را اثبات کنی، گرفتاری و اگر نفی کنی بازهم گرفتاری، بگذريم از فروختن هيزم تر، يا انداختن کک به تنبون،

البته می توان از منظر سياسی-روانی هم به اين ديدگاه نظر کرد، وقتی کسی اينگونه لب فرو می بندد و خاموش می ماند، مهر بر لب زده است اما خون می خورد و خاموش است، مثل خواجه رندان که گفته:

گرچـه از آتش دل چون خم می در جوشم
مهر بر لب زده خون می خورم و خاموشم

آيا شما دلايل ديگری برای خاموشی بعضی ها داريد؟

باقی بقايتان

2002-08-11T06:33:00.000-07:00

سلام بر همگی دوستان هم ندايي
من هم به دعوت احسان پريم سابق و احسان فارسی فعلی وارد جمع شما می شوم.
راستش می خواستم با همان اسم مهرتابان عضو شوم ولی هی پبام آمد که اين کاربر از قبل موجود است و قبول نکرد که نکرد.

مهرداد

2002-08-10T13:44:00.000-07:00

سلام

آيا توجه کرده ايد که بيماری هنگام شب شديدتر می شود؟
و حتما اين را هم می دانيد که بيماری غير از احساس درد است و احساس درد ناشی از التفات انسان به خودش است،
در واقع در هنگام شب بيماری فرقی نمی کند ، اما چون در شب وجودمان ساکت تر است، لذا توجه به خودمان بيشتر است و در نتيجه دردها را بيشتر احساس می کنيم، همچنين اندوه هارا هم بيشتر احساس می کنيم شادی ها را هم بيشتر احساس می کنيم، کما اينکه اميدها و نااميدی ها را هم بيشتر احساس می کنيم آرامش را هم بيشتر احساس می کنيم و اضطراب را هم بيشتر احساس می کنيم،
و کسانی که آدمهای ترسوئی هستند، هميشه از سکوت و تنهائی و مراقبه هراسانند و به هر طريقی و در هر زمانی بايد سر و صدائی ايجاد شود تا بر ترسشان غلبه کنند،

حتما ديده ايد کسانی را که وقتی مجبورند در شب از معبری تاريک بگذرند، شروع می کنند به سوت زدن و با صدای بلند آواز خواندن، اينان هر چه ترسشان بيشتر است صدايشان هم بلند تر است،
در اطراف خود و حتی در مجالس ميهمانی هم می توانيد افرادی را که از زندگی و از روبرو شدن با واقعيات آن می هراسند، بخوبی تشخيص دهيد،
يکی از مشخص ترين شاخصه های اينگونه افراد اين است که بيشتر از آنچه که گوش می کنند، حرف می زنند و توليد سر و صدا می کنند و در يک جا ی ثابت نمی توانند آرام و قرار بگيرند،
شما نظر ديگری داريد؟

باقی بقايتان

2002-08-08T08:19:00.000-07:00

سلام

شير و اشتر نان شود اندر دهان***در نگيرد اين سخن با کودکان
کودک اندر جهل و پندار و شکيست***شکر باری قوّت او اندکيست
طفل را استيزه و صد آفتست*** شکر اين که بی فن و بی قوّتست

راه بيداری و راه برخاستن از خواب اين است که به بيدار کننده گوش بسپاريم و به او پاسخی شايسته بدهيم، و گرنه همچنان اسير توّهمات و احتجاجات کودکانه بودن و در پاسخ انتقاد، شمشير مخاصمه آختن، و سخن جدی و عميق را به رکاکت آلودن و بذر تخاصم افشاندن، آفت های بسيار می آفريند،

در ها و پنجره ها را بگشائيد، جانی بگيريد و پر و بالی بزنيد،
اين پنجره ها، منيّت ها و قضاوتها و برداشتها و ترديدها و بدبينی های شماست،
ديوار ها را فرو ريزيد تا خورشيد بر وجودتان بتابد، ديوار خودبينی و خود خواهی شما را زندانی خود ساخته، ويرانش کنيد که اين عين شکوفائی است ،
غفلت نکنيد؛

باقی بقايتان

2002-08-07T06:44:00.000-07:00

سلام

در روز روشن، در آسمان صاف و آفتابی، به دنبال خورشيد می گرديم، خورشيد در مقابل ماست، او ما را احاطه کرده، به او می نگريم اما توهمات، قضاوتها، تصورات و خود خواهی هايمان مانع از آن می شود که به اين راحتی و آسانی به حقيقت دست يابيم، زيرا از عشق تهی گشته ايم، و آنکه از عشق خالی باشد حقيقت را نمی بيند، حتی هستی را نمی بيند , و آنچه می بيند گمان ها و توهمات خودش است،
اگر چيزی نمی شنويد و نمی بينيد، نه اينکه نيست و يا نباشد، بلکه اين شماييد که نمی بينيد و نمی شنويد، اين نقص شماست!
در زندگی به کجا گوش سپرده ايد متوجه که هستيد در اشتياق چه بسر می بريد به کجا خيره شده ايد؟
همان صدا را می شنويد و همان را می بينيد که به سويش متوجه و مدام در حرکتيد،

طالب هر چيز ای يار رشيد**** جز همان چيزی که می جويد نديد

اين معنا را حاتمی کيا در سکانس آخر فيلم ارتفاع پست بخوبی به تصوير کشيده است، يکی سراب می بيند، يکی آب می بيند، يکی بيابان می بيند، يکی خون می بيند، ديگری هر خرابشده ای را حاضر است ببيند اما آمريکا را نبيند....

شما دنيا را از چه پنجره ای می بينيد؟
باور کنيد، ديدگاهتان را عوض کنيد دنيا هم عوض می شود؛

باقی بقايتان

2002-08-06T06:58:00.000-07:00

سلام

آيا می دانيد مراحل بيدار شدن از خواب چگونه است؟
برای بيدار شدن نخست بايد چشمانمان باز شوند تا بتوانيم ببينيم و گوشها نيز شنوا شوند تا بتوانيم بشنويم و سپس ذهنمان هوشيار شود و از ناهوشياری بيرون بيائيم،
وقتی کسی از خواب بيدار می شود ممکن است يکدفعه و ناگهانی و با يک شوک از خواب بلند شود و گاه بطور معمول، فرد کم کم از خواب بيدار می شود،
بعضی از افراد با يک ضربه و برخی با چند ضربه بيدار می شوند، خواب بعضی از مردم سبک است با اشاره ای ندائی و تکانی فورا بيدار می شوند، اما برخی ديگر اينطور نيستند بايد بارها و بارها آنها را صدا بزنی و تکانشان دهی تا شايد بيدار شوند،
جالبتر اينجاست که بعضی ها با چشم باز می خوابند، فقط چشمانشان باز است و ذهن و قلبشان خوابيده و قادر به ادراک و تفکر نيستند،
عده ای هم که اصلا خواب نيستند و هرگز بيدار هم نمی شوند زيرا مدتهاست که مرده اند،
مشکل اينان جهل و نادانی نيست، بلکه مقاومتی است که در برابر درمان از خود نشان می دهند، حاضرند از دندان درد بميرند اما کسی به آنها نگويد دندانت درد می کند؛

باقی بقايتان

2002-08-04T09:02:00.000-07:00

سلام
چون در نامه قبلی از دکتر مصطفی رحيمی ياد کردم و شايد بعضی از دوستان به علت مشغله های واجبتر، فرصت نکرده باشند از ايشان مطلبی خوانده باشند، بيجا نخواهد بود تا با هم قسمتهائی از آخرين مقاله ای را که من از ایشان دارم، بخوانيم:

بله ، دلسوزان روشنفکر با رواج بازار تهمت کنار خواهند رفت زيرا شما تصور می کنيد که جامعه بدانان نياز ندارد، نخست آن که اين تصور اشتباه است، و بر فرض که همه روشنفکران را از صحنه رانديد و بر فرض محال که فرهنگ، زيانی نديد، با انبوه فزاينده پزشکها و مهندسها و تکنوکراتها چه خواهيد کرد؟
اينان معمولا کتاب و مقاله نمی نويسند اما اينجا و آنجا عقيده خود را می گويند و اينان غالبا به گونه ای شگفت غربزده اند، باور کنيد به گونه ای شگفت و باور نکردنی، با اينان چه خواهيد کرد و چگونه در مجالس خصوصی اينان و محل کارشان راه خواهيد يافت؟

شما نتوانستيد کراوات پزشکها را باز کنيد! زيرا به طبابتشان محتاج بوديد، و کار درستی کرديد که فشار نياورديد زيرا اگر چنين می کرديد عده ديگری هم از اين کشور کم پزشک می رفتند....

سخن ديگران را نشنودن، نخست مخالف دين است و سپس مخالف فرهنگ و در نتيجه مخالف پيشرفت؛
خود دانيد، ما عمرمان به سر رسيده است و چند صباحی بيشتر در خدمتتان نيستيم، در دوران نوجوانی، رضاشاه در برابرمان بود و نزديک چهل سال آريامهر و اکنون که دوره دوره اسلامی است و دولت با بحث و مذاکره موافق، شما چماق تکفير و افترا برداشته ايد.....
و اين را تکرار کنم که کار شما پيش از هر چيز اقدامی است ضد دينی، به دستور قرآن سخنان را گوش کنيد و بهترين آنهارا برگزينيد، همين که سخن از بهترين و گزيدن باشد معلوم می شود لزوما سخنها مختلف است، شما که به گفته خود منطقی قوی داريد چرا از سخن مخالف اینهمه واهمه داريد؟

باری سخن دراز شد...
اين زخم کهنه را،
خونابه باز شد.

باقی بقايتان

2002-08-04T09:00:00.000-07:00

سلام

در دفتر زمانه فتد نامش از قلم
هر ملتی که مردم صاحب قلم نداشت

مصطفی رحيمی هم ما را ترک کرد، و چه غريبانه! جای آن است که خون موج زند در دل لعل
از سال 1334 که کتاب "اگزيستانسياليسم و اصالت بشر" توسط او ترجمه شد و با استقبال از سوی جوانان و روشنفکران مواجه شد تا کنون او هيچگاه _ مگر اينکه مجبورش کرده باشند_ ننشست و دست از فعاليت نکشيد حتی با نام مستعار به انتشار کتاب ادامه داد،
مصطفی رحيمی کسی بود که وقتی او را در پاريس به دکترشريعتی معرفی کردند و شريعتی چون در بحبوحه گيرودار بود فرصتی بيش از سلام و خداحافظی پيدا نکرد و رفت، بعدا که با نوشته های او آشنا شد، چنين افسوس خورد:

" افسوس می خورم که چرا همانجا يقه اش را نچسبيدم و گذاشتم به آن سهولت از چنگم بدر پرد که در خيل بيست و چند هزار نفری دانشجويان ايرانی در خارج نيز، گرچه با همه سر سبدهايش آشنا بودم،باز هم چون او انديشمند مرد آزادی جايش خالی بود و خالی ماند و من با همه برخورداريها که داشتم و اکنون از آنهمه دردناکانه محرومم، فکر می کنم که اگر با هم آشنا بوديم، در کنار تلاشهای مقدس ولی گذرا، می توانستم از يک زندگی فکری و معنوی قوی تر و نشئه پردوام تری برخوردار شوم که نشد و واحسرتا که در اين مرز پر گهر هم فيض ديدار او دست نداده است "

روحشان شاد

باقی بقايتان

2002-08-01T04:18:00.000-07:00

بنام خداوند بخشنده مهربان

می بينم که توی اين چند روزه که من نبودم خيلی خبرا بوده ، چند نفر توی پنسيلوانيا داشتن جونشونو از دست مي دادن و همين موضوع توی انجمن ما سرو و صدا کرده و توجه همه رو به خودش جلب کرده و اینجا در کنار ما یکی نوشته " آی آدمها یکنفر دارد می سپارد جان" و خواسته چند خطی برايش بنويسيم و کسی به کسی نبود !!! هميشه همينطور بوده و ما کمتر به افقهای نزديک نظر داشتيم ، ياد اون حکايت مولانا می افتم که فردی برای رسيدن به گنج براساس راهنمايی پیری که گفته بود : تير ی در کمان بگذار و رها کن، آنجا که تير می افتد گنج همانجاست ، او هم تير را در کمان می گذاشت و می کشيد و رها می کرد و هر جا که می افتاد آنجا را کند و کاو می کرد و هيچ نمی يافت تا خسته و ملول شد و باز پيش پير برگشت و پير توضيح داد که ما نگفتيم که کمان را بکش، گفتيم تير را در کمان بگذار و رها کن ، و لاجرم تير جلوی پای خودت خواهد افتاد و گنج همانجاست، ای کمان و تير ها بر ساخته، صيد نزديک و تو دور انداخته....بگذریم

در نامه ها دیدم انگار کيوان عزيز ناراحت شده و ابراز داشته است که ديگر نخواهد نوشت اما نفهميدم از اينکه تنها يکنفر با او بحث کرده می خواهد ديگر ننويسد يا از اينکه کامسارا با او مخالفت کرده، مورد دوم منتفی است و کيوان بزرگتر از اين حرفهاست .
اگر مورد اول بوده است که بايد بگويم کیوان جان چاره ای نيست و راه ديگری نيست جز اينکه اگر موضوعی و دريافتی داريم برای اينکه با ديگران به اشتراک بگذاريم و داشته های خود را با افکار دیگران محک بزنيم تا به دريافتهای تازه تری برسيم بايد آنرا عرضه کنيم واگر کالايی داريم بايد آن را به نمايش بگذاريم و بدانيم که برای چه اين کار را می کنيم هرچند که مخاطب ما يک نفر باشد .

اما بحث شکر و شکرگزاری، بگذاريد يک خاطره تعريف کنم، يادم هست مدتی پيش با دوست عزیزی بحث می کردم و هرچه به او می گفتم که ضالّين وجود دارند و می بايست که از آنها دوری کنيم او می گفت که ضالّين وجود ندارند و همه لايق مهر و محبت من کمترينند ، خدا که جای خود دارد ، و هرچه برايش دليل می آوردم که خداوند به صراحت از آنان سخن گفته و ما را بر حذر داشته او قبول نمی کرد ، بحث ما همينگونه ماند و بعد از مدتها دوباره به این موضوع برگشتيم و اين بار دوست عزیزم گفت که پاسخم عوض شده و گفت من ضالّينی را نمی بينم که از آنها دوری کنم و اين جمله او بسيار کامل و رسا بود و جای بحث نداشت ، من با ديدن اين بحث به ياد آن گفتگو افتادم و مشابهتی با آن ديدم و با خصوصياتی که از کيوان عزيز سراغ دارم می دانم که او همه چيز را لايق شکر می بيند ، کمی موضوع پيچيده است اميدوارم توانسته باشم منظورم را بيان کنم و اگر نه از دوستان ديگر طلب استمداد می کنم، همه چيز لايق شکر است اما می بايست پيش از آن اتفاقی بيفتد و اين اخلاق بزرگان و رستگاران است يعنی ديدی از بالا و گرنه با اين توضيح، شيطان پرستی هم توجيه پيدا می کند در حاليکه کيوان عزيز اين جمله يعنی " همه چيز شکر دارد " را از " عاشقانه ترين جملات مومنين می داند" اما تناقضی پيش می آيد و با اين گفته شيطان پرستان هم می گويند شيطان لايق شکر است در حالی که می توانند خود را مومن هم بدانند ، با اين توضيح می خواهم عرض کنم که همه چيز لایق شکر است اگر ما در مقامی قرار بگيريم که بد و خوب در کنار هم رنگ ببازند و معیاری برای جداسازی این دو وجود نداشته باشد و در غير اين صورت همانگونه که ما انسان گونه زندگی می کنيم بدی داريم وخوبی ، ضاّلينی هست و هدايت يافتگانی ...و اگر چنين کنیم گمان من اين است که محبت بی معرفت خواهيم ورزيد و این یعنی ما آنقدر باید انرژی داشته باشیم و به منبع عظیمی متصل باشیم تا بتوانیم محبت خود را حفظ کنیم در اینگونه محبت و نیکی کردن طرف دوم مهم نیست و این زمانی است که نیک و بدی نباشد یا به قولی "فراسوی نيک و بد " ...

خب مرا ببخشيد طولانی شد اما يک نکته ديگر را هم اشاره کنم و آن مفهوم شکر کردن است که در نامه های قبلی من توضیح دادم و حالا از کیوان عزیز و کامسارا می خواهم که باز هم بنويسند و مرا که حالا از بحث شما در اين تفکرات غرق شده ام راهنمايی کنند ...

ارادتمند شما مجيد

2002-08-01T01:19:00.000-07:00

با سلام
کامساراي عزيز، مساله اصلا قهر کردن نيست. من در شرايط خاصي هستم (خودت که ميداني)؛ نميگذارند راجع به جزئيات حرف بزنم. فقط ميتوانم راجع به مسائل خيلي کلي حرف بزنم و آن هم به تنهايي منظور را نميرساند. يکي دو بار هم اصلا مانع ارسال مطلبي که نوشته بودم شدند. راجع به کليات هم چقدر بنويسم؛ فرصتي بهم دادند که راجع به بعضي چيزها بنويسم. بدون ذکر جزئيات چيزي نمانده که بنويسم.
پس همان بهتر که ديگر چيزي ننويسم.
فعلا خداحافظ، با احترام کيوان برين

2002-07-28T08:43:00.000-07:00

سلام

آيا می دانيد يکی از خاصيتهای مهم شکر کردن و مراقبه و عبادت چيست؟

شکر کردن از خالق و عبادت رو به سوی يک معبود، برای ما ايجاد هويت می کند، و اين هويت ما را از سرگشتگی می رهاند،
در بسياری از موارد کسانی که دچار ملالت و نوميدی می گردند به علت اين است که انحلال شخصيت پيدا کرده اند، در مقابل مجموعه ها و فضاهای بزرگتری قرار گرفته اند و در آن مجموعه وارفته اند و ديگر از خودشان چيزی باقی نمانده است، همواره گرفتار يک ترديد و يک نوسان دائمی هستند و در يک سراسيمگی بلاتکليف بسر می برند، دچار بحران هويت گشته اند،
و اين بحران باعث می شود که شخص خودش را گم کند و از خودش نشانی نبيند و وقتی از او سوال شود تو کی هستی؟ نتواند بگويد من کيم!

زين دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم
گوش بده عربده را ، دست منه بر دهنم

بعضی ها به جائی می رسند که می بينند بجای يک من، دو هزار من و دوهزار شخصيت و هويت دارند، دو هزار جاذبه اطراف او هست که هريک او را به طرفی می کشاند و چيزی از من واقعی او باقی نمانده است، دعا و عبادت و مراقبه، انسان را جمع می کند و از تفرق می رهاند،

جمع بايد کرد اجزاء را به عشق
تا شوی خوش، چون سمرقند و دمشق

باقی بقايتان

2002-07-28T00:30:00.000-07:00

سلام
شايد شنيده باشين که ۹ تا معدنچي در يک معدن در پنسيلوانيا حبس شده اند و ۳ روزه که تمام شبکه هاي خبري آمريکا دارن از پيشرفتهاي لحظه به لحظه تيم نجات گزارش و فيلم تهيه مي کنن... بعضيا ميگن اينا همش به خاطر جريانات ۱۱ سپتامبره و مي خوان آمريکايي ها رو متحد نگه دارن...من ميگم براي هر چي هست من بهشون حسوديم ميشه!!! چقدر آدما ارزش دارن اينجا...اگه دست ما بود لابد مي گفتيم: آدما هزار تا هزار تا مي ميرن براي چي به خاطر ۹ نفر خودمونو اذيت کنيم؟!!!
فعلا خوش باشين
نگار

2002-07-28T00:13:00.000-07:00

چه زود يادمون رفت!!!
گفتم که سکوت قدم اول فراموشيه!

2002-07-27T09:45:00.000-07:00

سلام
هر صاحب نظری در علوم انسانی؛ و هر جهان بين فلسفی با توجه به باز بودن دو افق انسان و عالم هستی؛ هيچ وقت و راجع به هيچ يک از معلوماتی که درباره هستی به دست می آورد؛ جمله «جز اين نيست» را هرگز به زبان نمی آورد؛ بلکه حتی تصور آن را هم به ذهنش خطور نمی دهد؛ زيرا او بهتر از همه می داند که حقايقی که در سيستم باز برای يک متفکر روشن می شود؛ تنها در موقعيت محدود و نسبی خود را می نماياند؛ لذا او اين مقدار حق دارد که بگويد: با موضع گيری ای که من دارم و با اين واقعيتی که در موقعيت خاصی برای من مطرح است؛ اين است که .....؛

به همين جهت بطور جدی می گويم : مطالبی که می نويسم؛ درسهائی است که گرفته ام؛ و آنها را برای انديشيدن مطرح می کنم؛ نه اينکه ادعا ها و دلايل آنها؛ واقعيتهای بسته شده ای هستند که از پندار بی اساس« جز اين نيست» ناشی شده باشند
پيش داوری مانعی است قطعی و مسلم در طريق شناخت «آنچه هست» ولی بسياری از ما باور ها و اعتقادات جزمی و متعصبانه خود را بر واقعيت ترجيح می دهيم؛

مطلب ديگری که می خواهم عنوان کنم، روی سخنم بيشتر با کيوان است، که از اينکه شايد کسی مطالبش را نخواند و از اينکه يک نفر! با نظرياتش مخالفت کرده است، احساس رنجش کرده است،

نوح، نهصد سال دعوت می نمود*** دمبدم انکار قومش می فزود
هيچ از گفتن، عنـان واپس کشيـد***هيچ اندر غار خاموشی خزيد
زانک از بانگ وعلا لای سگان***هيچ واگردد ز راهی کاروان
يا شب مهتاب، از غوغای سگ*** سست گردد بدر را در سير، تگ

البته از کيوان انتظار نداشتم که علمش برای فروش باشد و دنبال مشتری بگردد، و علم را بخاطر صفا دادن جان نياموخته باشد و برای وقوف يافتن بر اسرار عالم هم نياموخته باشد و برای خويشتن شناسی بيشتر هم نياموخته باشد، بلکه برای اين آموخته باشد که همه حتما تائيدش کنند و پيرو و مريدش گردند و بخاطر جلب مشتری بيشتر مطالبی بنويسد که باعث خوشايند ديگران شود، و هيچ ديدگاه و نظر مخالفی را بر نتابد و همانند کودکان قهر کند

کودکی گريد پی جوز و مويز***پيش عاقل باشد آن بس سهل چيز
پيش دل،جوز و مويز آمد جسد*** طفل کی در دانش مردان رسد

از کيوان به عنوان دوست فرزانه و آگاهم درخواست می کنم که باز هم ما را از نظريات جديدش آگاه نمايد
باقی بقايتان

2002-07-26T13:45:00.000-07:00

با سلام مجدد
من دراين وبلاگ مسايلي راجع به �همه چيز شکر دارد� و �اعتقاد به خداي مهربان� مطرح کردم که از دو نفر پاسخ گرفتم و فقط يک نفر با من بحث داشت که با وجود اعتقادات دينيش، سعي داشت ثابت کند �همه چيز شکر ندارد�!!!
بقيه هم که ساکت بودند. من اصلا نميدانم اصلا در اين وبلاگ کسي هست که اصلا از حرفهاي من چيزي گرفته باشد يا نه. سعي و تلاش من در اظهار نظرم مرا نيازمند حرفهايي کرده که به خاطر شرايطي که در آن هستم، اجازه ندارم بيان کنم. وقتي نظر مومنين شما اين است که �همه چيز شکر ندارد� و لابد نظر بيدينان شما اين است که �بعضي چيزها شکر دارند!!!!�، من در اينجا صحبتهايم را پايان ميدهم و ديگر در اين وبلاگ چيزي منتشر نميکنم.

والسلام
با احترام کيوان برين

2002-07-26T04:33:00.000-07:00

با سلام مجدد
من در شرايطي هستم که اجازه ندارم راجع به بعضي مسائل مانند مطلب قبلي بنويسم. اگر آن مطلب از نظر کسي نامطلوب بود معذرت ميخواهم. به من فقط اجازه ميدهند راجع به مسائل شکر کردن همه چيز و مهرباني خدا و امثال آن بنويسم که البته مهمترين مطالبي که دارم بنويسم هم همينها هستند.

مساله وجدان و پايه اي ترين مساله ما در مورد رابطه ما با کل کائنات در محضر خداوند و اينکه آيا در مورد خود صادق است يا نه و اينکه آيا اين رابطه مطلوب خاطر ما است يا نه، مهمترين مساله اي است که پيشنهاد ميکنم راجع به آن فکر کنيد. صلح بين خود و کائنات و خداوند، ميتواند �صلح و آرامش� و �نشاط و اشتياق� ابدي بوجود بياورد.

راجع به نامه قبلي ديگر نمينويسم. راجع به اين مسائل اگر سوالي بود جواب ميدهم.

والسلام
با احترام کيوان برين

2002-07-26T02:09:00.000-07:00

موضوع: حتي بي ناموسيهاي اين دوره و زمانه هم رنگ و بوي رحمت خدا ميدهد.

با سلام
پيامبران و ائمه همه از ناموس دفاع کرده اند و فرمايشاتي در اين زمينه داشته اند. ولي راس همه اين ناموسها که همه پيامبران و ائمه به آن تاکيد داشته اند، افزايش نسل بود که اکنون همه بشر آن را ، موجه يا غيرموجه، با سياست تنظيم خانواده جايگزين کرده است. مثلا بياد دارم در خطبه اي از حضرت علي (ع) ،که شماره اش را نميدانم ولي در آن پي در پي گفته شده است که خدا اين را براي اين، اين را براي اين، اين را براي اين.... واجب کرده است، آمده که خدا ترک لواط را براي افزايش نسل واجب کرده است. يعني اگر افزايش نسل نباشد، ترک لواط هم واجب نيست، چه برسد به کارهاي ديگر.
حالا که ترک افزايش نسل، که شايد مهمترين مساله ناموسي بوده، در جامعه جا افتاده و نرم محسوب ميشود، و اگر کسي زياد بچه بياورد آنرمال محسوب ميکنند و در تيمارستان ميخوابانند و به او تزريق اجباري ميکنند، ديگر مردم چکار کنند؟
اگر مساله ناموس بود، که افزايش نسل چه شد؟ اگر مساله علم و پيشرفت بود، ما هم اينگونه مسائل ناموسي را از کشورهاي پيشرفته ياد بگيريم.
حالا که ناموس معني ديگري پيدا کرده، لااقل اميد مردم را از خدا نبريم.

با احترام کيوان برين

2002-07-26T00:31:00.000-07:00

با سلام
از شکر داشتن همه چيز ميگذريم و به بحث معادل آن که به طور موازي مطرح کردم بپردازم. هر که از خدا حرف ميزند يا به مهرباني او و يا به ظلم او اشاره ميکند.
به زبان خارجي اينطور بگوييد: Loving or hating God.
اينجا تاکيد ميکنم که صورت ديگري ندارد، يا خدا مهربان است يا ظالم. وقتي هم کسي ميگويد خدايي وجود ندارد، در واقع از وجود خدا بيزار است. و اگر خدايي بود اين ظلم بود بر او. پس براي اين اشخاص، �خدا� ظالم است.
اگر به خداي مهرباني معتقديم، اين خود مهرباني خــــــدا بر ما است. پس وجدانا خداي مهرباني دارم. اگر به خداي ظالمي معتقد باشم، يا اين خود مهرباني خدا بر من است، که با خود در تناقض است و يا اين خود ظلم خــــــدا بر من است. که در صورت آخر تقاضاي خداي ظالمم را خدا با مهرباني فراهم کرده! و در اين صورت از ريشه و اساس فرو ريخته ايم و بهتر است ديگر فکرش را نکنيم.
حالا من سايه خداي مهربان را بر فراز سرم ميبينم. و نبايد و اصلا نميتوانم به مهرباني خدا راي ندهم. �و هر کاري را مهرباني خـــــــــدا برخود بدانم، ميکنم.�
با احترام کيوان برين

2002-07-25T14:50:00.000-07:00

سلام
ناگفته پيداست که کيوان عزيز، اولين و تنها کسی بود که مسالهء "همه چيز شکر دارد" را در اين انجمن مطرح کرده اند، اما در اين گفته شک دارم که شکر کردن هم کشف ايشان بوده باشد،
"همه چيز شکر ندارند" نيز يک نظریه است و نه يک مغلطه!
با شعار« شکر "نعمت" نعمتت افزون کند » کاملا موافقم و اساسا حرف من هم همان است، اما «شکر "نکبت" نعمتت افزون کند» را نمی توانم بپذيرم،
کاش شخص ثالثی هم بعد از فراغت از کارهای مهمتر، در اين بحثها شرکت می کرد و به تائيد يا تکذيب سخنی می راند، تا لااقل دل يکی از ما خوشتر شود!!
وچون احساس می کنم که هر دوی ما به تکافوی ادله رسيده ايم و برای اينکه آبروی مومنی ــ و حتی کافری ــ ريخته نشود، من آتش بس اعلام می کنم ،
فعلا باقی بقايتان تا بعد

2002-07-25T09:12:00.000-07:00

با سلام
پيرو صحبت قبلي. قبل از اينکه من مساله شکر داشتن خود �همه چيز شکر دارد� را مطرح کنم، اصلا کسي نبود که بگويد �بعضي چيزها شکر دارند و بعضي چيزها شکر ندارند�. مومن ميگفت �همه چيز شکر دارد� و کافر ميگفت �هيچ چيز شکر ندارد�. شکر کردن چون سنگينترين کردار است يا شامل همه چيز است يا هيچ چيز.
**********
قبل از مغلطه �بعضي چيزها شکر دارند و بعضي چيزها شکر ندارند�، به فکر آبــــــــــــروي �مومني� يا �کافري� خود باشيد.
**********

با احترام کيوان برين

2002-07-25T07:31:00.000-07:00

سلام
يکی نغز بازی کند روزگار **** که بنشاندت پيش آموزگار
هر کسی در زندگی شخصی خود، شيفتگيها و دلبردگيهای خاص خود را دارد، با شناخت اين شيفتگيها و دلبردگيها، می توان به کليد شخصيت و تفکر هر کسی پی برد،
دکتر شريعتی در مقالهء " معبودهای من" از دلبردگيهايش می گويد،از محمد تقی شريعتی سازندهء ابعاد نخستين روحش، کسی که برای اولين بار، هم هنر فکر کردن را به او آموخت و هم فن انسان بودن را،
از ابوالحسن فروغی که برای نخستين بار به او آموخت که انسان، تا کجا ها می تواند رشدکند و تا چه اندازه می تواند بزرگ باشد و "بشود"، اين درس کوچکی نيست، چه بسيار روحهائی که پوسيدند و کوچک و زبون و لاغر مانده اند،
از گورويچ که نگاهی جامعه شناسانه به چشمان او بخشيد و جهتی تازه و افقی وسيع در برابرش گشود،
از شوارتز و لوفور که او را با بينش های جديد امروز در مسائل مکتبی و ايدئولوژيک آشنا کردند و ژان کوکتو که همان درس ابوالحسن فروغی را دوباره به او نشان داد و ژان پل سارتر که انديشيدن تلخ فلسفی اروپا را در او ديد،
ژاکلين شه زل، کاتب ياسين، کلودبرنارد، و لوئی ماسينيون که به او فنّ "از ابتذال فاصله گرفتن" را آموخت، پيرمرد هفتاد ونه ساله و زيبای فرانسوی که پس از ديدار او، هر چهرهء زيبا در پاريس برايش زشت و سرد و بی معنی و عروسکی شد،
و س.بُدن که از او هنر "ديدن" را آموخت،
و ديگران و ديگران...... که هريک سهم بسزائی در ساخته شدن شريعتی داشته اند،شاندل، فانون، ابراهيم، موسی، عيسی، محمد، علی، ابوذر، حسين، زينب، عين القضاه همدانی و بودا........ که اگر آنها نبودند (قطعاً) شريعتی شريعتی نمی شد،
بايد حادثه ای ناگهانی، دست انسان خوشبختی را بگيرد و او را به تلمذ پيش قديسانی اينچنين بنشاند؛
باقی بقايتان

2002-07-25T07:24:00.000-07:00

با سلام
ظاهرا آقاي کامسارا گزاره �همه چيز شکر دارد� را که من از عاشقانه ترين کلام مومنين ميدانم، نخواستــند که نخــواستند که بپذيرند. بگذريم.
حالا آقاي کامسارا، ممکن است به ما بگوييد که اساس و بنيان مرام و مسلک شما چيست؟ اساس گزينش کارهاتان چيست؟
من که از اول معلوم کردم. باز هم يادآوري ميکنم. اينکه �همه چيز شکر دارد� ، خود هم وجدانا چيزي است که شکر دارد و اينکه �خدا مهربان است�، خود هم وجدانا مهرباني خدا است. پس داريم که شکر کنيم و خدا را مهربان بشناسيم، پس با تمام قوا به آن عمل ميکنيم. و �کاري که دلمان خواست ميکنيم�.
اينطور که از نوشته هاي شما فهميدم، شما به چيزهايي مثل رياضت تشويق ميکنيد. آيا واقعا عاشق رياضت هستيد؟
به شما که عاشق رياضتيد و من که کاري که دلم ميخواهد ميکنم، بايد همينرا گفت:
شکر نعمت نعمتت افزون کند..............کفر نعمت از کفت بيرون کند.
يا ميخواهيد اين بيت را هم نفي کنيد؟
با احترام کيوان برين

2002-07-24T11:03:00.000-07:00

سلام
گويا در ارتباط با "شکر" نمی توان فعلا با کيوان به توافق رسيد لاجرم پرونده اش را همچنان باز نگه می داريم تا فرصت مناسب ديگری،
اما چند توضيح کوتاه خالی از فايده نيست
1- خداوند ساختهء هيچ پيغمبری نيست و پيغمبران فقط ما را به وجود خدا آگاهی داده اند و هر قومی با نام خاصی خدا را مورد خطاب قرار داده است
2- هر کسی که دينی را برگزيد ملزم به انجام دادن دستورات آن است، روزه گرفتن تنها گرسنگی کشيدن نيست بلکه ترتيباتی دارد که آن هم بايد رعايت شود، غصبی بودن يا نبودن جايگاه نماز توسط دين تعيين می شود و نماز گزار ملزم به رعايت آن است، که البته با در نظر گرفتن عصری بودن فهم ما از دين، احتمال تغيير مصاديق اکثر اين احکام نيز هست
3-همه چيز را خدا خلق کرده ، شيطان را هم خدا خلق کرده، اما از شيطان بايد دوری گزيد نه اينکه به او شکر کرد، خداوند گفته:" قل اعوذ برب الفلق من شر ما خلق " یعنی اينکه از شر بعضی مخلوقات به خدا پناه می برم ، يعنی اينکه "همه چيز مخلوق خدا شکر ندارد"
4- دينهائی که وظيفه ارشادی هدايتی برای خود قائل هستند مانند دين اسلام ، پيروان خود را به يک سری معروفات امر می کنند و همچنين از يک سری منکرات نهی می کنند، انجام معروفات و نهی از منکرات، وظيفه هر ديندار با ايمان است، که طبق بند قبلی احتمال تغيير مصاديق در هر زمان وجود دارد اما همواره يک متدين بايد از يک سری منهيات دوری گزيند تا ايمانش کامل باشد
طبق آيات قران، نماز، نهی کننده منکر و فحشاست، یعنی اينکه نماز خوان واقعی از فحشا پرهيز می کند، و اگر کسی را ديديم که هم نماز می خواند و هم اهل فحشاست، پی می بريم که او نماز خوان واقعی نيست
آخرين نتيجه ام اينکه نمی شود هم نماز خواند( شکر ) و هم کار منکر کرد چون اين هر دو با هم قابل جمع نيست، مگر اينکه يکيش قلابی باشد و لقلقه زبان ؛
باقی بقايتان

2002-07-24T08:34:00.000-07:00

موضوع: رفع ابهام از��همه چيز� شکر دارد�

�همه چيز� را خدا خلق کرده. و خدا چيزي را بي جهت خلق نکرده. پس همه چيز شکر دارد.

با احترام کيوان برين

2002-07-23T12:25:00.000-07:00

برگرديم سر اصل مطلب...
امام حسين (ع) فرموده اند:
بعضيها براي بهشت رفتن عبادت ميکنند، اين عبادت تجارت است.
بعضيها براي فرار از جهنم عبادت ميکنند، اين عبادت بردگي است.
بعضيها براي شکر و سپاس و قدرشناسي از خدا عبادت ميکنند، اين عبادت آزادگان است و همين عبادت حقيقي است.

راستي وقتي عبادتم شکر کردن باشد و براي سپاس امکانات و تواناييهايي که به من داده شده تا از نعمتهاي خدا بهره مند شوم، به هر کاريکه دوست دارم رو مياورم و اين را تکليف بر خود ميدانم، حالا ديگر چرا فکر بهشت و دوزخ را بکنم؟
دارم کاري که دوست دارم انجام ميدهم، و عبادتم هم به بهترين وجه سر جايش است.

خدايا از اينکه دراين لحظه به ياد تو هستم و دارم تو را شکر ميکنم، شکرگزارم. الحمدلله.

با احترام کيوان برين

2002-07-23T08:52:00.000-07:00

در ادامه نامه قبل ....
بعضيها فکر ميکنند حضرت محمد (ص) آمده است تا ما را با الله آشنا کند و ما را به عبادت او فراخواند. ميدانيد نام پدر حضرت محمد (ص) چه بود؟ �عبدالله�.
يعني زمان حضرت محمد هم �الله� را ميشناختند و او را عبادت هم ميکردند. پس حضرت محمد (ص) آمد تا ما را با يکــــــــــتـــــــايي او آشنا کند. نه با خود او.
اصل اول اسلام اين است �لا اله الا الله�. نيست خدايي بجز خـــــــداونــــــــد. خداوند آسمانها و زمين که اگر همه اقيانوسها مرکب قلمش ميشدند، حرفهايش تمام نميشد. و همو از رگ گردن به ما نزديکتر است. و او بخشنده و مهربان است. و مهربانترين مهربانان است.
به ما بارها گفته اند و فکر ميکنم خودتان هم قائل باشيد که بتها فقط مجسمه هاي سنگي و چوبي نيستند. به انواع اقسام ميتوان چيزي را با الله �شريک� قرار داد؛ مانند زمان پيامبر که تحت الله بتخانه مجسمه سنگي و چوبي راه انداخته بودند.
به نظر من همه پيامبران آمده اند که ما را به عشق و مهرباني بخوانند و از اطاعت خدايي غير خداي بخشنده مهربان باز دارند.
�قولوا لا اله الا الله تفلحوا� (بگوييد نيست خدايي بجز خـــــداونـــــد تا رستگار شويد).
حالا بگوييد.............آيا رستگار شديد؟

با احترام کيوان برين

2002-07-23T07:38:00.000-07:00

با سلام
تبعيت از اوامر خدا و پرهيز از منهيات او به جاي خود. ولي براي اينها بايد اصل و اصولي داشت. آخر چقدر اينکار را بکنيم و أن کار را نکنيم. خب روزه بر ما نوشته شده ولي در شرايطي هم حرام است. نماز هم که گفتم، در زمين قصبي حرام است. شما از من تعريف دقيقي از شکر ميخواهيد؛ به نظر من شکر خيلي واضحتر از مسايلي مثل خودپسندي، خيانت، کفر... است. آخرش چکار بايد بکنيم؟ خدا در قرآن ميگويد که اگر تمام اقيانوسها هم مرکب براي قلم خدا ميشد، حرفهاي خدا تمام نميشد.
وقتي توحيد اصل اول اسلام است، بايد فقط از خدا اطاعت کنيم. و وقتي حرفهاي او پايان ندارد، يعني نبايد به حرف اين و آن گوش کنيم و آنچه خود تشخيص ميدهيم، صحيح است. اين را خدا بر ما نازل کرده و مفصل بر آن تاکيد کرده است. و الا حرفهاي خدا که تمام نميشود. که بگوييم ديگر اين کفر است و اين خيانت و اين خودپسندي و ....
اگر چيزي خدا راجع به اينها گفته، مثالي بوده بر شرايطي که راجع به آن حرف ميزده و خدا از بخشندگي و مهربانيش، که از اصلها است، ما را از آنها نهي ميکرده و به نوعي ميخواسته ما را از درد و بلا نجات دهد. حالا تا چقدر ما آنرا فهميده باشيم. بالاخره عقل بزرگترين پيامبر است، قبل از اطاعت از اين و آن.
خدا چون ميخواهد ما را از درد و بلا نجات دهد، بعضي چيزها را در شرايط آن نهي کرده. و چون درد و بلا هم شکر دارد، آنها هم شکر دارند. اصلا وقتي درد و بلا هم شکر دارد، ديگر چه شکر ندارد؟ به ما چه که فلاني کفر ورزيد يا خيانت کرد يا غيره. به قول قرآن �بر ندارد بردارنده اي، بار ديگري را�. هر که هر ظلمي ميکند، بر خودش ميکند. ما هم که درد و بلا را هم شکر ميکنيم، ديگر چه را شکر نکنيم؟
خلاصه، آدم بايد همــــــــيـــــــــشــــــــه شکرگزار باشد. يا هــــــمـــــه چــــــيـــــز شکر دارد.

با احترام کيوان برين

2002-07-22T14:07:00.000-07:00

سلام
در قران آيات متعددی وجود دارد مبنی بر اينکه خدا ستمکاران را دوست ندارد، خدا مفسدان را دوست ندارد، خدا کافران را دوست ندارد، خدا متکبران خودپسند را دوست ندارد، خدا اسراف کنندگان را دوست ندارد، خدا خيانتکاران را دوست ندارد و.............
بنظر من مفهوم تمام اين آيات اين است که ستمکاری و کفران و تکبر و اسراف و خيانت و خودپسندی و ..... نه تنهاشکر ندارد بلکه از آنها بايد تبّری هم جست،
و اين گفته مغايرتی ندارد با پشتگرمی به الطاف و کرم خداوند، و ايمان خود را از دست ندادن و صبر و تحمل بر مصائب داشتن،
اگر کسی فرزند خود را از دست بدهد، چون مرگ را حق و در اختيار خداوند يا ابزار امتحان او می داند بر اين مصيبت صبر می کند و حتی شايد شاکر هم باشد

عاشقم بر لطف و بر قهرش به جد***ای عجب من عاشق اين هر دو ضد

اما هنوز نمی دانم شکر بر منهيات خداوند چگونه قابل توجيه است؟
درد و بلا و مرگ و سيل و زلزله را می توان امتحان خدا قلمداد کرد و بر آن صبر کرد يا حتی شکر کرد، اما بر فسق و فجور و خيانت و تکبر که از منهيات خداوند است چگونه بايد صبر کرد يا اساسا چرا بايد شکر کرد؟
تا بعد

2002-07-22T04:18:00.000-07:00

با سلام
در پاسخ به دوستمان کامسارا:
تا حالا شنيده ايد که �درد و بلا هم شکر دارد�؟ خب ببينيد زندگي که روال يکنواخت نميتواند داشته باشد. فراز و نشيبهاي زندگي قسمتي از نمک آن هستند. آدم که تا گرسنه نشود، که سير شدن معني ندارد.
آدم اگر تحت درد و بلا اميد و ايمانش را از دست ندهد، بالاخره درد و بلا رفع ميشود و آدم به همان اندازه که درد و بلا کشيده، به عزت و خوشنامي و اشتها به زندگي ميافتد. و اصلا انگار چيزي که از دست نداده، چيزي هم بدست آورده. پس وقتي آدم اميد و ايمانش را از دست ندهد، به هر اندازه درد و بلا دچار شود، به اجر بيشتري ميرسد؛ پس اصلا انسان اميد و ايمانش را چـــــــرا از دست بدهد؟ هر چه از دست بدهيم، با داشتن اميد و ايمان، بيشترش را بدست مياوريم.
حتي در مورد جهنم، قرآن سوره ۱۹ سوره مريم آيات ۶۸ الي۷۳ ميگويند که خدا قسم خورده که همه را داخل جهنم کند و بعد درستکاران را بيرون بياورد. پس همه در جهنم وارد خواهيم شد و خود جهنم نيز ابدي است. پس در جهنم هم هميشه روزنه اي براي اميد و ايمان هست. آدم با اميد و ايمان ميتواند جهنمش را هم درد و بلايي بداند که نهايتا پاداش بيشتري خواهد گرفت.
اصلا آدم دلش روشن باشد، در جهنم هم اين �دل او� است که روشن است. اگر آدم دلش تاريک باشد، در بهشت هم اين �دل او� است که تاريک است. و خدا ميگويد که �هرگز از رحمت من نااميد نشويد�؛ شايد حتي وقتي در جهنم باشيم.

و اصلا زندگي بايد غير قابل پيش بيني باشد. و چون اگر فراز و نشيب زندگي نباشد، زندگي شکر ندارد، اصلا �درد و بلا هم شکر دارد�.

با احترام کيوان برين

2002-07-21T12:38:00.000-07:00

سلام
امشب ديدم احمدکريمی خبر از پاک شدن فايل ها و يادداشت ها و سوابق نامه هايش داده است، و سخن از" تمام شدن همه چيز" و "به آخر خط رسيدن" می گويد، اين يادداشت را برای ايشان نوشته ام:
اگر واقعا همه چیز پاک شده آنرا به فال نيک بگيريد، تمام آنها باری بوده اند بر دوش های شما،
آنها تا کنون بر زحمت و ثقل شما افزوده اند و شما را از رفتن باز داشته اند و سنگين بارتان کرده اند،
مطالبی را که چنين آفت وفتنه ای بدنبال دارد بايد خاموش نهاد و فرو کوفت و جانی که از آن علم تهی باشد بهتر است از جانی که دارای آن علم باشد اما همه چيز را تمام شده ببيند و تمام اعتماد به نفس خود را از دست بدهد،

علم کز تو تورا نبستاند****جهل از آن علم به بود صد بار

دانشهائی که بينش را می گيرند و پوسته ای بر ضمير و روح می شوند و حجابی می گردند بردل، و آنرا از ديدن حقيقت باز می دارند بايد فرو شسته شوند،

خانه را من روفتم از نيک و بد**** خانه ام پر گشت از نور احد

ايعزيز، در کنار بکار گرفتن ذهن ، دل را هم به کار گير،از طريق رياضت مستمر و کوشش مداوم و شستن درون و صيقلی کردن آئينه ضمير، دل را چنان سوهان بزن که توانا شود برای دريافتن انوار معرفت و همنشينی با پری رويان اسرار باطنی؛

باش تا روزی که محمولان حق****اسب تازان بگذرند از نُه طبق

تا بعد، باقی بقايت

2002-07-21T10:22:00.000-07:00

سلام
برای اولين بار است که هر چقدر سعی ميکنم منظور کيوان را -- از شکر کردن و اينکه همه چيز شکر دارد -- بفهمم نمی توانم، کلام او و يا شايد فهم من قاصر است، برای آقامجيد هم انگار همين شبهه ايجاد شده بود اما جواب کيوان نتوانست گره گشا باشد، من فکر می کنم برای اينکه بهتر تفاهم ايجاد شود از همان پايه شروع کنيم بهتر است و اينکه "همه چيز شکر دارد" يعنی چه ؟ منظور من تاکيد بر روی کلمه "همه" است، آيا ستمکاری و فساد و خيانت و اسراف و فسق و فجور و خودخواهی هم شکر دارد؟ شايد با روشن شدن اين مطلب، گير بر طرف شود !
فعلا باقی بقايتان

2002-07-21T10:20:00.000-07:00

سلام
آنچه انسان را به جهان شناخته پيوند می دهد عادت است، عادت ها فرد را وادار می سازد تا هميشه دنيا را هماهنگ با افکارش ببيند، حتی اگر چنين هم نباشد انسان می کوشد که آنرا چنين بنماياند، ترک گفتن عادت هاست که انسان را به ورای واقعيتهای موجود رهنمون می شود، و البته، افراد بشر قادرند حتی قوی ترين عادت را هم به راحتی ترک کنند، عادت من بودن را!
بعضی ها عادت کرده اند چشمان خود را بر زيباييها ببندند و آنگاه "صادقانه" ناله سر دهند که هيچ چيز زيبايی در زندگی وجود ندارد، در حاليکه کافيست با اندکی مراقبه، فقط چشمان خود را اندکی بگشايند و آنگاه از اين خاکستر عنقائی بر خواهد خاست و از اين صحنه مرگ حياتی بيرون خواهد جست که حتی يارای يک چشم زدن را هم نخواهند داشت،
غرض از اين مقدمه توجه دادن شما به حادثه ای است که در همين همسايگی ما دارد اتفاق می افتد، دوستی در شرايط روحی نامناسبی بسر می برد، شايد کمک شما بتواند موثر باشد، اگر هنوز احساس "ديگرخواهی" از بين نرفته، با نوشتن کلامی و پيامی شايد بتوانيد مشکلی از اين دوست حل کنيد،
باقی بقايتان

2002-07-20T01:24:00.000-07:00

موضوع: پيشنهادي براي آدم آهني

من معتقدم هوش کاملا مصنوعي نميتوان ساخت. ولي شايد بتوان با يک موجود طبيعي در مرکز يک ساختار مصنوعي به عنوان اختيار کننده، بتوان يک آدم آهني را به زندگي در آورد.
اگر همه پيامهاي حسي اين ساختار مصنوعي با هم ترکيب شوند و در يک خط خلاصه شوند و همه پيامهاي عمل گر نيز به نحوي از يک خط گرفته شوند، ميتوان با قرار دادن يک موجود مختار در ميان اين دو خط به عنوان input و output يک آدم آهني داشت که زندگي کند. البته برخي ارتباطهاي مستقيم بين عملگرها و حسگرها شايد لازم باشد (اسمش را بگذاريد اتصال نخاعي). ولي نهايتا اختيارگر ما بايد بر همه چيز مسلط باشد. و اختيارگر بايد عمر کافي داشته باشد که آدم آهني ما بتواند بياموزد که از اجزا خود چگونه استفاده کند و در اين حين ما بايد باطريش را شارژ کنيم و گرد و خاکش را بگيريم خلاصه تر و خشکش کنيم تا عهده دار خود شود و به سن رشد برسد!
لازم هم نيست موجود طبيعي ما حتما DNA داشته باشد؛ خود هوش مصنوعي قرار بود بدون DNA زندگي کند. کافي است که يک قطعه در طبيعت پيدا کنيم که اگر وروديش را به خروجيش وصل کنيم، پي در پي عمل کند. اين يعني �ميخواهد� زندگي کند و ما امکان زندگي با انسان و توليد امثال خود را به آن ميدهيم.

کلا به نظر من هر کدام از ما انسانها يک ذره بنيادي در مرکز مغزمان هستيم و در آنجا در هنگام تحريک شدن اختيار داريم واکنشي نشان بدهيم يا ندهيم. (اسم اين ورودي و خروجي را بگذاريد �رحمت خدا� و �شکر کردن�). و کليه ذرات بنيادي هم همينطور هستند ولي ما هرگز به ذره نميرسيم و ترکيب ذرات هر کدام به نوعي حس و عمل ميکنند. همه چيز هستي زنده است و ما انسانها اشرف مخلوقاتيم و همه ما را دوست دارند.

با احترام کيوان برين

2002-07-19T11:40:00.000-07:00

موضوع: برخي از خرافات قرن بيستم

روانپزشکي اجباري معتقد است که با تزريق اجباري برخي داروها ميتوان برخي بيماريها را درمان کرد. آنها به انسان به چشم دستگاهي نگاه ميکنند که ميتوان شعور و اعتقاداتش را تعمير کرد.
ازطرفي هم هوش مصنوعي معتقد است که با اتصال قطعات صنعتي ميتوان موجود زنده ساخت. آنها معتقدند که شعور و اعتقادات انسان يک فرايند مکانيکي است.
ايندو معرفت با تاييد يکديگر کاملا جا افتاده اند و کم کم فرق انسان و ماشين دارد از بين ميرود. تا آنجا که به هوش مصنوعي مربوط ميشود، يک مصنوع (artifact) چيزي است که ما به آن ميگوييم چه کند و طبيعتي از خود ندارد. و چون از خود چيزي نميکند، هيچوقت نميتوانيم بگوييم که شخصيتي از خود اندوخته است. هرگز ماشيني با شخصيت ميتوانيد تصور کنيد؟ و موجودي که اصلا شخصيت ندارد، هيچ هوش و فهم و شعوري هم ندارد. پس هوش مصنوعي تناقض در کلمات است.
تا آنجا هم که به روانپزشکي اجباري مربوط ميشود، اصل اول درمان روان اين است که �بيمار بايد خودش بخواهد تا عوض شود�. پس چگونه انتظار داريم که بيماري را بر خلاف ميلش درمان کنيم؟

به نظر من شعور و اعتقاد و شخصيت و فهم و هوش به چيزي به نام �اختيار� برميگزدند که مربوط به �آفرينش� است و به دست خدا است و در حيطه تصرف بشر نيست.

با احترام کيوان برين

2002-07-19T05:57:00.000-07:00

موضوع: چرا انجمن وجدان بيدار را تاسيس کردم.

�همه چيز� شکر دارد. و خود �همه چيز شکر دارد� هم يک چيزي است که شکر دارد. خب شکر. اگر ناشکر بودم و ميگفتم �هيچ چيز� شکر ندارد، خود �هيچ چيز شکر ندارد� هم چيزي نبود که شکر داشته باشد. پس من ناشکر حالا چرا نگويم شکر!؟ من ناشکر مسخره کيوان برين شده ام.

حالا يک جور ديگه. اگر به خداي مهرباني بالاي سرم معتقدم، اين از مهرباني خــــدا است. پس خدا دارد به من مهرباني ميکند. اگر خداي ظالمي بالاي سرم بود، اين خود از ظالمي خدا بود. پس خدا چه ظلمي به من خداستيز داشته!؟ باز هم همان قصه.

حالا به مطلبي که به زبان نوع ديگر شخصيت (شخصيتهاي A و B در روانشناسي، نميدانم کدام، کدام است ولي يکي محافظه کار و ديگزي سرزنده و حاضرجواب (spontanious)) گفته ميشود، توجه کنيم: انسان بايد کاري که ميخواهد، بکند، هر که نميخواهد، برود کاري که خودش ميخواهد، بکند! و چنين قانوني را الحق که خــــــــــداي مهرباني وضع کرده.

آن مطلب پايه اي که در خودش صدق داشت و انجمن وجدان بيدار برايش تاسيس شده بود، همينها بود.

با احترام کيوان برين

2002-07-17T05:42:00.000-07:00

با سلام
دوستان من وقتي انجمن وجدان بيدار را تاسيس کردم، يک چيزهايي در مورد �سازگار بودن با خود� گفتم. منظور اصلي من از سازگار بودن در خود، �صدق کردن در خود� بود. ميخواستم راجع به چيزهايي که �در خود صدق ميکنند� و چيزهايي که �با خود تناقض دارند� بحث کنم.

اون وقت حرف زدنم از اين هم افتضاحتر بود. بهر حال الآن اينجا اصلاح ميکنم، منظورم اين بود. براي همين هم اسم انجمن را گذاشتم �وجــــــــــدان بيدار�. کلا هم مطلب اصلي در مورد در خود صدق داشتن مطلبي بود.

با احترام کيوان برين

2002-07-14T07:59:00.000-07:00

موضوع: مردم چهار نوع هستند.

بعضيها دوستيشان با خدا بيشتر از دوستيشان با خودشان است.
بعضيها دوستيشان با خودشان بيشتر از دوستيشان با خدا است.
بعضيها دشمنيشان با خدا بيشتر از دوستيشان با خودشان است.
بعضيها دشمنيشان با خودشان بيشتر از دوستيشان با خدا است.

خلاصه بعضيها در سرشان دوستي است و بعضيها دشمني. وقتي آدم در دلش دوستي باشد، ديگر جايي براي دشمني نيست. ولي وقتي آدم در دلش دشمني باشد، براي بهانه اي براي دشمني، احتياج به دوستي با چيزي دارد.

با احترام کيوان برين

2002-07-14T07:03:00.000-07:00

با سلام
دوستمان مجيد راجع به شکر و آنچه دلمان ميخواهد و آنچه خدا فرموده نوشته اند.
فرموده هاي خدا فراوانند و انواع و اقسام استثنا در آنها است. خود نماز هم در زمين قصبي حرام است. با اوضاعي که اکنون بر ملکيت حاکم است، آدم اصلا نميداند با نماز هم چکار کند.
من بر اساس فرموده هاي خدا ميخواهم يک خودشناسي، خداشناسي و خلاصه جهانبيني مطرح کنم. آنچه استثنا ندارد، شکر است. ��همه چيز� شکر دارد.� وقتي خود شکر داشتن همه چيز هم مثل هر چيزي شکر دارد، آدم ميتواند به آن تکيه کند و مطمين باشد که هرگز انکار نخواهد شد.
خود شما هم گفتيد که شاکر بودن، خدا را شناختن است. اين هم سندي بر خيل عظيم سندها که قبل از هر کاري آدم بايد شکرگزار باشد.
خب براي شکر کردن هم آدم بــــــــايـــــــــد (طبق بهترين درکش از فرموده هاي خداوند) ديگر کاري که دلش ميخواهد بکند.
من هم در راه خدا کاري که دلم ميخواهد ميکنم تا به جهنم نروم و به بهشت بروم! گفتم که، خودم هم توش گير کردم. اصلا چرا شکر داشتن همه چيز را کسي ميخواست بفهمد که خودش هم شکر دارد يا نه؟ حالا با اين مساله چکار کنم؟ متوجه هستيد؟ صحبت �همه چيز� و صدق آن در خودش است.
با احترام کيوان برين

2002-07-13T12:30:00.000-07:00

سلامی چو بوی خوش آشنائی
پيرو مطالبی که دوست عزيزمان کيوان در بارهء شکر نوشته اند بايد اضافه نمايم که شکر، شناخت خداوند است و شناخت نعمات او، و درست مصرف کردن آن نعمات،
و درست مصرف کردن نعمات يعنی اينکه آن نعمت را در آنچه مراد خداوند است بکار بنديم،
و در ضمن، قراردادن خود در راهی که خداوند دستور داده است شکر است، واينجاست که خداوند می گويد بندگان شاکر بسيار قليلند، چون قرار گرفتن در راه خداوند مشکل است و کار هرکسی نيست، آن، نفس خواهد ز باران پاکتر، اما شکر زبانی چندان مشکل آفرين نيست،
در نتيجه بکار بردن اين جمله که شکر می کنم و کاری هم که دلم می خواهد می کنم، احتياج به اين توضيح کوچک داشته باشد که منظور اين نيست که هر کاری که دلم می خواهد انجام می دهم بلکه اين است که هر کاری که خداخواسته است منهم دلم آن را می خواهد، و با انجام آن، خدا را هم شکر می کنم؛
تا نظر شما چه باشد؟
با احترام مجيد رياضی

2002-07-11T00:54:00.000-07:00

سلام ۲ تا عضو جديد داريم :
آقاي سهيل و آقا سيامک
من تصميم گرفتم ديگه کسي رو معرفي نکنم تا خودشون مجبور بشن خودشونو معرفي کنن ! ولي خوشامد رو ديگه نميشه نگم ! خيلي خوشامديد و بقيش ديگه دست خودتون :)
راستي ميخواستم بدونم که باز کردن اين صفحه براي اينترنتهاي ايران چقدر طول ميکشه ، چون فکر کردم چون اين قالب يکمي از عکس و اينا استفاده ميکنه ممکنه يکمي سنگين باشه و خسته کننده براي اينترنتهاي کندتر ، خلاصه اگر کنده بگيد من قالب رو يکمي ساده تر و سبکتر بکنم ...
قربون همگي
احسان

2002-07-10T10:58:00.000-07:00

mibakhshid ama man talasham ro kardam ke ye joraye farsi benevisam ke nashod! na ba in farsi saz e shoma na ba farsi XP khodam!!! anyway, hamonjori ke toye message dovom am gofte bodam , shakhsan tarjih midam age khodaye nakarde bekham jaye entekhab konam be onvane Patooogh nedaeen ghadimi, yahoo groups ro tarjih midam! be dalayel zir :
1- peyda kardan in group ha az tarigh search dar yahoo be afrade bishtari emkan e peyda kardan in jamiat ro mide.
2- emkan e ozviat, taghir id va moshakhasat dar groups kheili kamel tar va asan tar ast
3- emkan ersal e message (hata be farsi!!!) kheili sade tar ast! dar zemn emkan e daryaft o ersal message ha ba email ham hastesh!
4- ye chizi mikhastam begam! ama chon ham zaman takhte nard bazi mikardam yadam raft!!!!!!!

akhar dastan, hamonjori ke toye matn farsi neveshte bodam fekr konam in avalin o akharin message bashe ke inja minevisam :-) chon bar ax kheili ha man ziad ba in weblog ha kenar nemiam, yedone sakhtam shayad rabetamon ro khob kone ama fayde nadasht! ;-)

albate ke in nazare shakhsi man bod, man ham onghadr active nistam ke hagh e ghor ghor kardan be khodam bedam! kholase Salah e molk e kheush KHosrovan danand!

eradatmand!
BAZIN!

2002-07-09T12:27:00.000-07:00

سلام دوستان
دوتا دوست جديد (يا قديمي) به جمعمون پيوستن که بهشون خوش آمد ميگم. اولي آقا مزدک نيوز که معرف حضور همگي هستند ! دومي هم مجيد عبادي (راجا) هستن که ورود ايشون رو هم خوشامد ميگم.
يک توضيحي هم درباره نوشتن يونيکد بدم ،‌ براي نوشتن توي وبلاگ بايد از يکجور انکودين استفاده کنيم در غير اين صورت اگر نصف صفحه فارسي بقيش عربي باشه ، سرعت صفحه خيلي کم ميشه و ضمنا خوندنشم سخت ميشه ... اون کدي هم که مزدک جان باهاش نوشته بود عربي بود که همراه اکس پي مياد ...
دو تا راه حل داريم :
۱. از اديتور فارسي که اون بغل گذاشتم استفاده کنيد که در اين صورت اصلا يونيکد لازم نداريد.
۲. اگر هم ميخوايد که مثل اون کد عربي ويندوزتون رو فارسي بکنيد تا همه جا بتونيد فارسي بنويسيد ، بريد اينجا و اين برنامه رو اينستال کنيد:

۲-۱) اضافه کردن زبان فارسی به ويندوز XP/2000:
- به اينجا برويد: Start>Settings>Control Panel>Regional Options
- در فهرست پايين، Arabic را تيک بزنيد.
- در ليست بالا (Your Locale) زبان Farsi را پيدا کنيد و آنرا انتخاب کنيد.
- چيزهايی را که ويندوز لازم دارد در اختيارش بگذاريد. (سی دی ويندوز)
- گوشه‌ پايينِ سمت راست صفحه، يک مربع با حروف EN می‌بينيد. ازاين به بعد در هر نرم‌افزار يا Application درحال اجرا، اگر روی آن مربع کليک کنيد ‌می‌توانيد FA يا زبان فارسی را انتخاب کنيد و به فارسی بنويسيد. (البته در همه‌ی نرم‌افزارها نمی‌توان از زبان فارسی استفاده کرد)

۲-۲)اضافه کردن زبان فارسی به ويندوز ME/98/95:
- نرم‌افزار فارسی‌ساز را از اينجا بگيريد و نصب کنيد.
- کامپيوترتان را Restart کنيد.
- حالا گوشه‌ پايينِ سمت راست صفحه، يک مربع با حروف EN می‌بينيد. ازاين به بعد در هر نرم‌افزار يا Application درحال اجرا، اگر روی آن مربع کليک کنيد ‌می‌توانيد FA يا زبان فارسی را انتخاب کنيد و به فارسی بنويسيد. (البته در همه‌ی نرم‌افزارها نمی‌توان از زبان فارسی استفاده کرد)

قربون همه
احسان پريم.

2002-07-09T08:28:00.000-07:00

سلام
بيشتر ملالتها که در اين جهان برای عموم دنياپرستان رخ می دهد بخاطر نداشتن مشتری است، بخاطر نداشتن خريدار است، چون اينها فی الواقع خودشان را به مزايده نهاده اند و به معرض فروش گذاشته اند،

ای که در معنا، ز شب خامشتری*** گفت خود را چند جوئی مشتری

کار می کنند و سخن می گويند و خودشان را جلوه می دهند،برای اينکه برای خود مشتری دست و پا کنند،در واقع خريدار مشتريان خود شده اندو به دنبال آنها می روند، و در اين بدنبال آنها رفتن، همه چيز خود را باخته اند، واگر احساس کنند که کسی خلل متاعشان را آشکار می کند بر می آشوبند، چون باعث پراکنده شدن مشتريانشان می شود،
خودبزرگ بينی بزرگترين دشمن است، در باره اش بينديش، آنچه مارا ناتوان می کند، احساس رنجيدگی خاطر از کردار و بدکرداريهای همنوعانمان است، خود بزرگ بينی ما را ناگزير می کند که بيشتر عمر خود را در حالت رنجش از ديگران بسرآوريم، اگر سالک به خود بينی ادامه دهد، از سرمنزل مقصود به دور می افتد، زيرا اوج آگاهی تنها زمانی به سراغ انسان می آيد که خود بزرگ بينی از وجودش رخت بربسته باشد،

چـون بت سنگين شما را قبله شد***لعنت و کوری شمارا ظّله شد
عاشق خويشيدوصنعت کردخويش***دم ماران را سر مارست کيش

فعلا باقی بقايتان

2002-07-08T13:14:00.000-07:00

سلام
در شگفتم از کسانيکه زندگی را مسابقه دو پنداشته اند و از "رسيدن" و "جلو زدن" و غيره دم می زنند، و حتی شايد در دلشان آرزو کنند که ايکاش آنهائی که بالاترند بی حرکت بمانند تا به موقع به آنها برسند،

تمامی گدا ها در روياهايشان می بينند که پادشاه شده اند،رويا نوعی جايگزين است،

عيسی مسيح به مريدان خود می گفت: امروز و در همين لحظه زندگی کنيد، و هرگز نگران فردا نباشيد، زيرا لحظاتی را که با نگرانی در بارهء فردا از دست خواهيد داد لحظات واقعی زندگی شما هستند،
نردبـان خلق اين ما و منی ست
عاقبت زين نردبان افتادنی ست
هـر کـه بالاتـر رود ابـلـه تـر است
استخوان او بتر خواهد شکست
باقی بقايتان

2002-07-08T08:34:00.000-07:00

متشکر از دوستم کامسارا و با پوزش از تاخير.
در مورد شکر کردن، و قبل از آن خودشناسي. بالاخره ما بايد يک هويت داشته باشيم. اينکه شما ميگوييد در شکر کردن بايد اصولي داشت، بالاخره آن اصل نهايي چيست؟ من از آنجا که ميگويند ««همه چيز» شکر دارد» يا ««هميشه» آدم بايد شکر کند» و اين حقيقت جالب که قبول خود اين مطالب خودش هم شکر دارد، پيشنهادم اين است که قبل از هر کاري کردن شکرمان را در برش کرده باشيم. پيشنهاد شما براي احراز هويتمان چيست؟
شيطان هم تکبر کرد. شکر اصلا درش تکبر نيست. بالاخره شکر را از خدا ميکنند و تکبر را از نفس. مهمترين وظيفه که شکر کردن است حکم ميکند که کاري که دلمان ميخواهد بــــــايــــــد بکنيم. هر که مخالف است، برود هر کاري خودش دلش ميخواهد بکند! کاري که دلمان ميخواهد به حکم وظيفه و براي شکر کردن، فرق دارد با از خود و از نفس کار کردن.
با احترام کيوان برين

2002-07-07T21:56:00.000-07:00

سلام دوستان
اولا به اعضاي جديد آقا حامد و علي آقا (پارسا) خوش امد ميگم ...
حامد اي اس پي رو که ديگه همه تو وبلاگشهر ميشناسن استاد مطالب کوتاه و مفيد کامپيوتريه...
علي آقام که از وبلاگ نويسهاي قديمي هستن و من از خوندن وبلاگشون اخترک ب ۶۱۲ خيلي لذت ميبردم و نامه خداحافظيشون اونقدر منو تحت تاپير گذاشت که اين شعر رو چند وقت پيش تحت تاثيرش گفتم و گذاشتم تو وبلاگم:
-----
٭ اين رو فکر کنم تحت تاثير اين نوشته گفتم ! :)

شعله شمع در برابر باد
سردي باد و گرمي نور
سيلي باد به صورت شمع
تپ تپ سوختنش به غرور
بي ارزشي وز وز باد
ناشي از عمر بينهايت سوز
عمر اندک شمع
مثل گردباد
ارزش سوختن اوست.

6/11/2002
احسان پريم.
-----

2002-07-07T12:09:00.000-07:00

سلام
امان از دست کسانيکه به اين مملکت خيانت می کنند
به گمان من يکی از خائنين، موسسه تند خوانی نصرت است، که اين تخم لق را در دهان بعضی ها شکست که برای اينکه بيشتر بخوانيد بايد تند تر بخوانيد! غافل از اينکه بيشتر خواندن هنر نيست، بلکه چيزی که هنر است درست خواندن و بيشتر فهميدن است، که آنهم در سايهء تمرکز و دقت پديد می آيد و لاغير ،

حالا حکايت چيست؟ وقتی خبر فوت پدر بزرگ مجيد رياضی را باطلاع رساندم و آن خبر به چند وبلاگ ديگر هم درز کرد سيل نامه های تسليت به صندوق مجيد سرازير شد، اما چشمتان روز بد نبيند که نصف نامه ها حاوی تسليت بابت فوت پدر ايشان بود که انشاءالله خداوند ساليان دراز به ايشان طول عمر دهد،
همين؛
باقی بقايتان

2002-07-06T20:17:00.000-07:00

سلام

من نسبت به دو تا کلمه تعصب شاید هم حساسیت دارم .
یکی البرزه که دوران بسیار خوبی را در دبیرستان و راه نمایی اون داشتم .
یکی هم ندا است که شاید بهترین چیزها را از شبکه اش یاد گرفتم .
با عضویت در شبکه ندا بود که فهمیدم اجتماع یعنی چی و مفهوم شبکه چقدر می تونه گسترده و بزرگ باشه .
برام همیشه زمانی که یه عده صرف می کردن و می خواستند دانسته هاشون را به بقیه انتقال بدهند بسیار جالب و قابل احترام بود .
مثل s_kazemi که هر جا هست امیدوارم موفق باشه . چه عشقی داشت این آدم به دادن اطلاعات کامپیوتری .
پیگیری بحث های انجمن ها و ......
یاد انجمن عمومی که غیر قانونی بود و با برنامه A-miri درست شده بود به خیر .
برنامه ای که باعث شده بود ادمین و ساپورت نتونن جلوی ایجاد انجمن ها را بگیرن .
بحث های کامسارا با PG-tell هم برام بسیار جالب بود . اصلا شبکه ندا همه اش خاطره بود و یاد گیری .
اسم کاربری من اونجا vbh بود . زیاد چیزی نمی نوشتم . بیشتر می خوندم . و چه دنیای خوبی بود . اون مهمونی خیابون آبان رو هم فراموش نمی کنم . دیدن واقعی آدم هایی که از اونا فقط یه ID می دونستم .
بهر حال دیدن وب لاگ کاربران قدیمی ندا رایانه بسیار بسیار برام جلب بود . فکر قشنگ و زیبایی هست و امیدوارم موفق باشه و پر بار و نشونگر عمق و اثری که شبکه ندا رایانه روی شکل گیری فرهنگ کامپیوتر در ایران داشته.

باز هم ممنون

علی

2002-07-06T06:46:00.000-07:00

اينهم نامه ای که برای برادرم نوشته بودم و سپس برای احسان هم فرستادم که البته او تاکنون موفق به خواندنش نشده بود،

{{ بقول آقای هالو " سفر چيز خوبی است فی الواقع آدم را پخته می کند" اما برای اينکه اين پختگی زودتر حاصل شود، بايد چشم و گوشت را خوب باز کنی و انديشه کنی که چه می خواهی و برای چه به آنجا رفته ای، با مطالعه در احوال ديگر سفرکردگان بهتر می توانی نتيجه بگيری که آيا چيزی را که می خواهی در آنجا وجود دارد يا نه؟ و اگر آری چگونه می توان بدان دست يافت؟

کافی است يک لحظه، فقط يک لحظه خود را رها کنی تا افسردگی همچون چاهی دهان باز کند و تورا در کام کشد، کسانی را خواهی ديد که در چهل سالگی پير شده اند، قهوه می نوشند که بيدار باشند و قرص می خورند تا بخوابند، اما همه برايت اعتراف خواهند کرد که مدتهاست نه توانسته اند بخوابند و نه توانسته اند بيدار باشند،
شبی تا صبح دندان درد می گيرند روزی ديگر احساس می کنند که چشمهايشان خوب نمی بيند بامدادی ديگر پاهايشان از حرکت می ماند و طبيبان از معالجه اش عاجز خواهند بود زيرا هيچ دردی ندارند فقط مثل طوطی قصهء مولوی می خواهند به خانه شان برگردند،

بعضی ديگر برای رسيدن به افقهای باز و نيافتن دکانی مناسب برای عرضهء متاع خود هجرت کرده اند، اما سر از جاهای ديگر در آورده اند، نميدانم دکان بسته بود يا متاع خللی داشت، از سنگباران فلک به حصار آبگينه گريختن چه سود؟!

بعضی ها رفته اند که بهار را ميان مرزهای تازه جستجو کنند، بهار را چنين خيال کن که يافتند جان بی قرار را چه می کنند؟
به دلخوشيهای نوجوانان دل خوش مدار، حکيمی می گفت: در جوانی خيره همی غم خوردم که چون پير شوم خوبرويان مرا نخواهند! اکنون که پير شده ام می بينم خود ايشان را نمی خواهم ،

بکار انداختن "حس" خيلی آسان تر است تا بکار انداختن "ادراک" ، حس با ظواهر سروکار دارد، آنها را بی هيچ زحمتی می پسندد و می گيرد، اما ادراک که به معنی و عمق امور متوجه است بايد راه دراز و دشواری را در پيش گيرد،
خود را بشناس، خود را بيافرين، آن باش که خود خواسته ای، هر دم بلند تر و پيراسته تر و بارورتر ؛
باقی بقايت }}

2002-07-05T09:52:00.000-07:00

سلام
امروز بعد از اينکه چندين بار با احسان تبادل نظر کردم، ياد گذشته های نه چندان دور افتادم، روزهای پراز جار و جنجال در ندای قديمی، بعداز اينکه مدتی از غيبت احسان گذشته بود آرمين اعلام کرد که او به خدمت سربازی اعزام شده و بعد از چند روز اعلام کرد که او به کانادا رفته است، و من تقريبا دلتنگ شدم نامه ای برای او نوشتم و به شبکه ارسال کردم حتی يادم نمی رود که خانم زهره زاهدی چون از موضوع مطلع نبود با تعجب و نگرانی پرسيده بود مگر برای احسان چه اتفاقی افتاده است که بعدا البته همه موضوع را فهميدند،
به احسان قول داده بودم که آن نامه را برای او هم بفرستم ولی تا امروز مجال تايپ مجدد آن را پيدا نکرده بودم، و حالا که آرمين بحث داخل و خارج را مطرح کرده، بد نديدم آن نامه قديمی را مجددا ارسال کنم شايد نکاتی برای بحث کردن در آن يافته شود،
البته اين نامه را من چند سال قبل برای برادرم کاوه که او هم به اجبار جلای وطن کرده بود نوشته بودم، ارسال مجدد آن شايد اگر برادرم نيز خواننده اين وبلاگ باشد برای او هم خاطره انگيز باشد،
برای اينکه زياد خسته نشويد اصل نامه را در مقال بعدی خواهم آورد؛
فعلا باقی بقايتان

2002-07-05T01:10:00.000-07:00

بازم سلام (: همين الان اين وبلاگ رو در وبلاگ عمومي معرفي كردم...
علي

2002-07-04T23:33:00.000-07:00

سلام (:
علي پيروزم از خاطرات مُشَبـُّك! اين آقا احسان گل كه خيلي هم اين پايين منو شرمنده كرده، لطف كردو براي منم دعوتنامه فرستاد و من هم از امروز عضو اين وبلاگ شدم... واقعا به همچين وبلاگي احتياج داشتيم، براي مرور خاطرات دوران طلايي ندا (:
يادش بخير، فكر كنم 16 سالم بود كه يه مقاله ي ماني شهرير ، ادمين ندا رو تو مجله علم الكترونيك و كامپيوتر خوندم و خيلي برام جالب بود كه بدونم اين دنياي مجازي كه ازش حرف زده چيه؟! پس هرجوري كه بود يه مودم 14400 زولتريكس (اون زمان تازه مودم هاي 14400 اومده بودن) خريدم 62 تومن! (بدون ويس و تصحيح خطا!)
اون زمان به زير 18 سال ها اكانت ندا رو نميدادن، پس با شوهرحواهرم رفتم و اون به اسم خودش عضو شد، نتيجتا" كد كاربريم هم شد Kavous و از اون به بعد بود كه در اين دنياي مجازي متولد شدم ((:
اصلا اسم وبلاگمم رو هم، رو همين حساب گذاشتم خاطرات مشبك، فكر كنم كه نوروز 75 (يا 74؟) بود كه ندايي ها يه قرار تو يكي از تالارهاي تهران گذاشتن (كه اولين قرار شبكه اي ايران بود). يه كاتالوگ هم چاپ كرده بودن براش (اميدوارم بتونم پيداش كنمو اسكنش كنمو بذارمش اينجا) . آقاي اردهالي (كه بعدا" شبكه آپادانا، يكي از اولين سرويس دهنده هاي اينترنت در ايران) رو راه اندازي كرد قرار بود يه سخنراني در مورد ارتباطات شبكه اي برامون داشته باشه، و تو كاتالوگش به اشتباه يا درست چاپ شده بود ارتباطات مشبك... (: منم ميخواستم اسم وبلاگم رو بذارم خاطرات شبكه اي ولي به ياد ندا گذاشتم خاطرات مشبك... (:

در مورد اينكه عضويت اين وبلاگ هم فقط مخصوص ندايي ها باشه كاملا موافقم، غير اعضاء هم كه مي تونن نظرشون رو تو قسمت نظرسنجي بنويسن.
فعلا... علي پيروز

2002-07-04T23:21:00.000-07:00

مثل اينکه همين امروز که من مشغول روز استقلال آمريکاي نازنازي (جهانخوار سابق) بودم اينجا هم خيلي خبر ها بوده...حالا فکر مي کنيد من گرفتار چي بودم؟! امروز در فرودگاه لس آنجلس تيراندازي شده بود که البته به گفته خود آمريکايي ها تروريستي نبوده ولي چون جلوي گيشه هواپيمايي اسراييل بوده اسراييليها اصرار دارن که اينها تروريست بودن. به هر حال هنوز هيچي معلوم نيست جز اينکه سه نفر کشته شدن که يکيشون همون آقاي تفنگ به دست بوده!
خلاصه توي اين مملکت هر روز يه خبره همين امروز هر گوشه يه خبر بود...توي تگزاس...همين بغل گوش ما...سيل اومده! توي آريزونا هنوز جنگلها دارن مي سوزن...توي کاليفرنيا يه هواپيماي شخصي سقوط کرده...توي واشينگتون هوا به ۱۱۰ درجه فارنهايت رسيده و...
من با پيشنهاد آرمين موافقم ولي بايد سوال رو واضح تر کرد...مقايسه کردن ايران و آمريکا از هر نظري مي تونه ساعتها طول بکشه...مطمئنم که در مورد کانادا هم همين طوره...
خب خيلي پر حرفي کردم ظاهرا!
تا اطلاع ثانوي خيلي خوش باشيد
نگار